Ö, Öö (O Diaereza) lub (O umlaut) – litera alfabetu łacińskiego używana między innymi w językach niemieckim, wilamowskim (wymysiöeryś), szwedzkim, islandzkim, fińskim, węgierskim, estońskim, tureckim, azerskim i wielu alfabetach fonetycznych.

Oznacza zwykle samogłoskę średnią przednią zaokrągloną taką jak ø lub œ.

W języku szwedzkim, fińskim i islandzkim jest ostatnią literą alfabetu.

W piśmie ręcznym nieodróżniana od litery Ō. Powstała z litery Œ.^{potrzebne źródło}

Zobacz też

• Ø
• Œ
• Ő