Adam Zieliński

Skocz do: nawigacji, szukaj
Ten artykuł dotyczy polskiego prawnika. Zobacz też: inne osoby o tym imieniu i nazwisku.

Adam Zieliński (ur. 28 czerwca 1931 w Pruszkowie) – polski prawnik, specjalista z zakresu prawa cywilnego, profesor nauk prawnych, były prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego, poseł na Sejm X kadencji i trzeci Rzecznik Praw Obywatelskich.

Życiorys

Wykształcenie

Ukończył studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego. W 1968 uzyskał stopień naukowy doktora nauk prawnych, w 1975 obronił habilitację. W 1989 uzyskał tytuł profesora.

Działalność publiczna

W latach 1955–1982 orzekał w Sądzie Powiatowym, a następnie w Sądzie Okręgowym dla m.st. Warszawy. Pracował także w Ministerstwie Sprawiedliwości jako dyrektor departamentu prawnego (od 1970). W latach 1982–1992 zajmował stanowisko sędziego i jednocześnie prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego. Równocześnie zasiadał w Radzie Legislacyjnej przy Prezesie Rady Ministrów (1976–1984 i 1986–1989), pełnił funkcję członka Rady Konsultacyjnej przy Przewodniczącym Rady Państwa PRL Wojciechu Jaruzelskim oraz był członkiem Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa (1988–1990).

W latach 1989–1991 sprawował mandat posła na Sejm kontraktowy z ramienia PZPR. Został wybrany już w pierwszej turze głosowania jako jeden z dwóch (obok Mikołaja Kozakiewicza) kandydatów z uporządkowanej alfabetycznie 35-osobowej listy krajowej (na której zajmował ostatnie miejsce)[1].

W latach 1994–1995 pełnił funkcję sekretarza stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości. W 1996 wybrano go na stanowisko Rzecznika Praw Obywatelskich. W 2000 został zastąpiony przez profesora Andrzeja Zolla.

Pozostaje pracownikiem naukowym Instytutu Prawa Cywilnego Wydział Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego i członkiem Komitetu Nauk Prawnych Polskiej Akademii Nauk. Jest członkiem Rady Naukowej Instytutu Wymiaru Sprawiedliwości[2].

Dwukrotnie odznaczany Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (1978 i 1984).

Przypisy

Bibliografia