Aglomeracja miejska (z łac. agglomeratio – nagromadzenie) – jednostka morfologiczna tworząca spójny zespół wzajemnie powiązanych jednostek osadniczych, powstały w wyniku koncentracji zabudowy i zagospodarowania^[1].

Aglomeracje są zwykle tworzone przez jednostki osadnicze odrębnych jednostek administracyjnych.

W urbanistyce jest to obszar o intensywnej zabudowie, charakteryzujący się również dużym zagęszczeniem ludności przebywającej na danym terenie okresowo (np. w ciągu dnia) lub stale.^{potrzebne źródło} Aglomeracje charakteryzują się dużym przepływem osób i towarów oraz znaczną wymianą usług. W brzmieniu bardziej potocznym aglomeracja jest skupiskiem sąsiadujących ze sobą miast i wsi, które stanowią wspólny organizm, poprzez zintegrowanie lub uzupełnianie się rozmaitych form infrastruktury tych miejscowości oraz wzajemne wykorzystywanie potencjałów, którymi te miejscowości dysponują.^{potrzebne źródło}

Rozwój przestrzenny i demograficzny aglomeracji nie jest warunkiem wystarczającym do przekształcenia jej w obszar metropolitalny. Podstawową cechą aglomeracji jest powiązanie obszarów zurbanizowanych, a obszaru metropolitalnego jest integracja funkcjonalna i zewnętrzne funkcje metropolitalne^[2].

Rodzaje aglomeracji

Typy aglomeracji ze względu na charakter centrum:

• monocentryczna – z jednym głównym miastem,
• policentryczna – z kilkoma ważnymi ośrodkami miejskimi – nazywana także konurbacją.

Rozwój bliskich aglomeracji może doprowadzić do powstania rozległego, silnie zurbanizowanego obszaru zwanego megalopolis.

Największe aglomeracje w Polsce

powyżej 1 mln ludności:

• Aglomeracja warszawska
• Konurbacja górnośląska
• Aglomeracja krakowska
• Aglomeracja gdańska
• Aglomeracja łódzka
• Aglomeracja wrocławska

Zobacz też

• obszar zurbanizowany
• obszar metropolitalny

Przypisy

Linki zewnętrzne

• City population
• World gazetteer