Alfabet niemiecki – alfabet oparty na alfabecie łacińskim, służący do zapisu języka niemieckiego. Składa się z 30 liter (W Szwajcarii i w Liechtensteinie z 29, ponieważ ẞ^[1]/ß jest zastępowane zawsze przez SS/ss).

Litery w alfabecie niemieckim i ich nazwy

Wieloznaki

Do zapisu języka niemieckiego stosowane są następujące wieloznaki:

• Wieloznaki oznaczające pojedynczą głoskę, która nie wynika z wymowy poszczególnych liter lub wynika z niej tylko częściowo: ch, sch, ph, ng, ie, ou oraz dodatkowo dla zastąpienia liter ä, ö, ü, ß i w nazwach własnych: ae, oe, ue, sz;
• Wieloznaki oznaczające pojedynczą głoskę, która wynika z ogólnej ustalonej w języku niemieckim zasady odczytywania kombinacji liter: bb, dd, ff, ..., ss, ck, tz, dt, aa, ee, oo, ah, äh, eh, ih, ..., th, gh, dh, ..., oraz tylko w sylabach nieakcentowanych: el, em, en, er;
• Wieloznaki i inne kombinacje liter, oznaczające kilka głosek, które nie wynikają z ogólnej ustalonej w języku niemieckim zasady odczytywania kombinacji liter: äu, ei, eu, chs, dsch, tsch tylko w nazwach własnych: tzsch, zsch, tylko w nagłosie: sp i st, tylko w środku wyrazu przed samogłoską: ti, tylko w nieakcentowanym wygłosie wyrazu: ig

Alfabet niemiecki a alfabet polski

23 litery występują w alfabecie polskim i niemieckim są to: A, a, B, b, C, c, D, d, E, e, F, f, G, g, H, h, I, i, J, j, K, k, L, l, M, m, N, n, O, o, P, p, R, r, S, s, T, t, U, u, W, w, Y, y^[6], Z, z^[7]

7 liter występuje w alfabecie niemieckim, ale nie występują w alfabecie polskim Ä, ä, Ö, ö, ẞ^[1], ß, Ü, ü, Q, q, V, v, X, x

Zobacz też

• język niemiecki#Fonetyka i fonologia vs. pisownia niemiecka
• Symbole specjalne

Linki zewnętrzne

• Wymowa bez znaków diakrytycznych

Przypisy

Języki uralo-ałtajskie Inne Spółgłoskowe Alfabetyczno-sylabiczne Sylabiczne Logograficzne Pseudoalfabety Alfabety fonetyczne