Algier

Skocz do: nawigacji, szukaj
Panorama Algieru

Algier Państwo  Algieria Wilajet Algier Powierzchnia 273 km² Wysokość 424 m n.p.m. Ludność (2005)
• liczba ludności
• gęstość
3 518 083
5560 os./km² Kod pocztowy 16000-16132 Podział miasta 7 dzielnic, 33 gminy Miasta partnerskie Al-Ujun
Amman
Amsterdam
Barcelona
Berlin
Bordeaux
Buenos Aires
Dakar
Dubaj
Genewa
Izmir
Kair
Londyn
Montreal
Moskwa
Paryż
Pekin
Rabat
Rzym
São Paulo
Santiago
Surakarta
Sofia
Szanghaj
Trypolis
Tunis
Tyr
Położenie na mapie Algierii

Algier
مدينة الجزائر
36°47′N 3°04′E / 36.783, 3.067Na mapach: 36°47′N 3°04′E / 36.783, 3.067 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Algier (fr. Alger, arab. مدينة الجزائر Madinat al-Dżaza'ir) to stolica Algierii. Miasto leży w obszernej zatoce nad Morzem Śródziemnym, 800 km od Marsylii. Nad miastem wznoszą się wzgórza do wysokości 400 m n.p.m. Algier jest centrum gospodarczym, kulturalnym i głównym portem kraju, a także najważniejszym ośrodkiem naukowym.

Liczba mieszkańców: 2,2 mlnpotrzebne źródło[1], aglomeracja algierska: 3,5 mln (2005).

Położenie

Miasto leży na stokach Sahelu rozciągających się wzdłuż zatoki Algierskiej.

Gospodarka

  • przemysł: włókienniczy, rafineria ropy naftowej (rurociąg ze złoża Bani Mansur), montownie samochodów, przemysł nawozów sztucznych, cementowy, papierniczy, spożywczy, metalowy.

Posiada największy port handlowy kraju.

Historia

W starożytności nosił nazwę Icosium. Algier został zbudowany na ruinach rzymskiego miasta zburzonego w VII wieku, po zdobyciu przez Arabów. Na początku XVI w dostało się w ręce tureckich korsarzy i odtąd przez długi czas było głównym ośrodkiem korsarstwa i rabunku. Po 1492 w Algierze zaczęli osiedlać się moryskowie z Grenady. W XVII w ludność miasta dochodziła do 100 tys. W roku 1518 miasto stało się częścią Imperium Otomańskiego. W 1541 Karol V usiłował zdobyć Algier, w XVII w Francuzi dwukrotnie bombardowali miasto, jednak bez skutku. Zdobyli je dopiero w 1830, po zaciętych walkach, które trwały 20 dni.

 Osobny artykuł: Agencja Afryka.

Od czerwca 1941 roku w mieście miała siedzibę tzw. "Agencji Afryka" - siatka szpiegowska działająca w czasie II wojny światowej na terenie północno-zachodniej Afryki utworzona przez majora polskiego wywiadu Mieczysława Słowikowskiego. Informacje przez nią pozyskane przyczyniły się do sukcesu angielsko-amerykańskiego desantu na Afrykę znanej jako operacja Torch.[2] Od czerwca 1943 do sierpnia 1944) Algier stał się stolicą Wolnej Francji i siedzibą tymczasowego rządu Charles'a de Gaulle'a.

W latach 1954-62 miasto było jednym z głównych ośrodków algierskiego ruchu wyzwoleńczego. Po uzyskaniu niepodległości przez Algierię w 1962, Algier został jej stolicą.

Zabytki i turystyka

  • Wielki Meczet (XI-XVII wiek) z minaretem z XIV wieku
  • cytadela (kasba) wzniesiona przez Turków w XVI wieku
  • meczety
    • Sidi Abdarrahmana
    • Dżami el-Dżabib
    • Ali Bechine (1622)
  • pałac Gubernatora
  • pałac d'Archeveche
  • katolicka katedra św. Filipa z XIX wieku zbudowana na ruinach meczetu Hassana
  • synagoga z 1865 roku
  • kościół pielgrzymkowy Notre-Dame-d'Afrique (1872, oddalony 4 km na północny zachód od miasta)

Opis miasta z encyklopedii Ultima Thule wydanej w 1927 roku

tekst o znaczeniu historycznym, przytoczony jako ciekawostka
Miasto posiada piękny port z dwoma długimi kamiennymi groblami. Główną ulicą jest wspaniały Boulevard de la Republique. Miasto jest siedzibą gen. gubernatora, ma akademię wojskową, dwa uniwersytety: francuski i arabski, bibliotekę publiczną, obserwatorium astronomiczne różne towarzystwa naukowe itd. Algier jest ważnym punktem handlowym, łączą się w nim linie kolejowe z Oranu i Konstantyny oraz wiele dróg z wewnątrz kraju. Parowce łączą Algier z Marsylią, Alicante i Walencją. Ważna stacja węglowa. Wywóz wina, zboża, bydła, wełny, oliwy, tytoniu, rudy, kory korkowej oraz trawy halfa. Stacja klimatyczna uczęszczana przez chorych na płuca, 206595 mieszkańców (1921), z czego 2/3 Europejczyków.


Przypisy

  1. Encyklopedia Audiowizualna Britannica podaje 1,52 mln.
  2. Mieczysław Słowikowski, "Codename Rygor: The Spy Behind the Allied Victory in North Africa", Dialogue 2010, ISBN 190644708X

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Zobacz hasło Algier w Wikisłowniku