Andrzej Karweta

Skocz do: nawigacji, szukaj

Andrzej Karweta (ur. 11 czerwca 1958 w Jeleniu, zm. 10 kwietnia 2010 w Smoleńsku) – oficer dyplomowany polskiej Marynarki Wojennej w stopniu wiceadmirała na etacie admirała floty, magister inżynier nawigator, w okresie od 1986 do 2002 roku dowódca ORP "Czapla", ORP "Mewa" i 13 dywizjonu Trałowców, w latach 2005-2006 zastępca dowódcy 8 Flotylli Obrony Wybrzeża, od 11 listopada 2007 roku dowódca Marynarki Wojennej.

Wykształcenie

Andrzej Karweta urodził się 11 czerwca 1958 roku w Jeleniu (obecnie dzielnica miasta Jaworzno)[1]. W 1977 roku ukończył Liceum Ogólnokształcące im. Stanisława Staszica w Chrzanowie i został przyjęty na Wydział Dowódczy Wyższej Szkoły Marynarki Wojennej im. Bohaterów Westerplatte w Gdyni. Po pięciu latach studiów uzyskał tytuł zawodowy magistra inżyniera nawigatora oraz otrzymał promocję na pierwszy stopień wojskowy oficerskipodporucznika marynarki.

W 1989 roku odbył Wyższy Kurs Doskonalenia Oficerów, natomiast w 1992 i 1997 roku był słuchaczem podyplomowych studiów operacyjno-taktycznych w Instytucie Dowódczo-Sztabowym Akademii Marynarki Wojennej[2].

W 2006 roku rozpoczął Studia Polityki Obronnej na Wydziale Strategiczno-Obronnym Akademii Obrony Narodowej w Warszawie, a następnie został skierowany do Królewskiej Akademii Studiów Obronnych w Londynie (ang. Royal College of Defence Studies).

Służba wojskowa

Na pierwsze stanowisko wyznaczono go do 13 Dywizjonu Trałowców w Helu, który wchodził w skład 9 Flotylli Obrony Wybrzeża im. kontradm. Włodzimierza Steyera[3]. Początkowo był dowódcą działu okrętowego, a następnie zastępcą dowódcy okrętu na trałowcach.

W 1986 roku został dowódcą trałowca ORP "Czapla" projektu 206F. Trzy lata później objął dowództwo nad bliźniaczym ORP "Mewa" i jednocześnie dowodził grupą taktyczną 13 Dywizjonu Trałowców. Od 1992 do 1996 roku pełnił funkcję szefa sztabu – zastępcy dowódcy 13 Dywizjonu Trałowców, po czym w stopniu komandora był dowódcą tej jednostki wojskowej.

Podczas manewrów wojskowych US BALTOPS 2000 na Morzu Bałtyckim w 2000 roku dowodził międzynarodowym zespołem okrętów przeciwminowych.

W 2002 roku został zastępcą szefa Oddziału Broni Podwodnej w Naczelnym Dowództwie Sojuszniczych Sił Zbrojnych NATO na Oceanie Atlantyckim (ang. Supreme Allied Command Atlantic – SACLANT). Równolegle wykonywał obowiązki polskiego narodowego przedstawiciela wojskowego przy Kwaterze Głównej SACLANT w Norfolk. W związku z reorganizacją w 2003 roku objął stanowisko polskiego narodowego przedstawiciela łącznikowego w Sojuszniczym Dowództwie Transformacji NATO w Norfolk (ang. Allied Command Transformation – ACT).

W 2005 roku powrócił do kraju, gdzie do 2006 roku był zastępcą dowódcy 8 Flotylli Obrony Wybrzeża im. wiceadm. Kazimierza Porębskiego w Świnoujściu. Z dniem 3 maja 2007 roku został awansowany na kontradmirała[4] i wyznaczony zastępcą szefa Sztabu Marynarki Wojennej w Gdyni.

8 listopada 2007 roku prezydent Lech Kaczyński mianował go na stopień wiceadmirała[5] i powierzył z dniem 11 listopada 2007 dowodzenie Marynarką Wojenną[6][7].

Śmierć i pogrzeb

Tablica pamiątkowa przy Wojskowej Specjalistycznej Przychodni Lekarskiej na Oksywiu, upamiętniająca kontradm. dr. med. Leona Moszczeńskiego i kmdr. por. dr. med. Zygmunta Szymkiewicza, zamordowanych w Katyniu, oraz adm. floty Andrzeja Karwetę i gen. bryg. dr. med. Wojciecha Lubińskiego, którzy zginęli w katastrofie w Smoleńsku

10 kwietnia 2010 zginął w katastrofie polskiego samolotu Tu-154M w Smoleńsku[8]. 15 kwietnia 2010 został pośmiertnie awansowany do stopnia admirała floty[9]. 26 kwietnia 2010 roku odbyła się uroczystość żałobna na pokładzie okrętu-muzeum ORP "Błyskawica" w honorowej asyście marynarzy i pocztów sztandarowych wszystkich jednostek Marynarki Wojennej, a także sześciu okrętów Marynarki Wojennej (ORP "Flaming", ORP "Orkan", ORP "Metalowiec", ORP "Kaszub", ORP "Hydrograf", ORP "Piast"[10]) oraz francuskiego okrętu FS "Sagitaire", po czym adm. Andrzej Karweta został pochowany w Baninie w asyście Kompanii i Orkiestry Reprezentacyjnej Marynarki Wojennej[11].

Upamiętnienie

10 maja 2010 na Oksywiu uroczyście posadzono poświęcony mu Dąb Pamięci[12], a w czerwcu 2010 roku Rada Miejska Gdyni podjęła decyzję o nadaniu jego imienia parkowi w okolicach ul. Śmidowicza na Oksywiu[13]. 3 lipca 2010 został uhonorowany tablicą pamiątkową w kształcie róży wiatrów w Ogólnopolskiej Alei Zasłużonych Ludzi Morza w Rewie[14].

28 listopada 2010 odsłonięto pomnik adm. Andrzeja Karwety na Cmentarzu Marynarki Wojennej w Gdyni-Oksywiu oraz poświęconą mu tablicę pamiątkową na frontonie Dowództwa Marynarki Wojennej w Gdyni[15].

10 kwietnia 2011 w kaplicy Parafii Wojskowej pw. bł. ks. kmdr. ppor. Władysława Miegonia przy 8 Flotylli Obrony Wybrzeża w Świnoujściu odsłonięto tablicę pamiątkową poświęconą adm. Andrzejowi Karwecie i bp. Tadeuszowi Płoskiemu[16]. Tego samego dnia w Sali Tradycji Centrum Szkolenia Marynarki Wojennej w Lędowie koło Ustki uroczyście odsłonięto portret adm. Andrzeja Karwety[17].

Życie prywatne

Andrzej Karweta był żonaty z Marią Jolantą. Zostawił troje dorosłych dzieci (dwie córki i syna). Interesował się historią i modelarstwem okrętowym. Uprawiał turystykę rowerową i pieszą.

Odznaczenia i wyróżnienia

Pomnik adm. Andrzeja Karwety na Cmentarzu Marynarki Wojennej w Gdyni-Oksywiu

Przypisy

  1. W 1977 roku Jeleń został południową dzielnicą Jaworzna.
  2. W 1987 roku Wyższą Szkołę Marynarki Wojennej w Gdyni przekształcono w Akademię Marynarki Wojennej, zachowując zbiorowego patrona.
  3. 9 Flotyllę Obrony Wybrzeża rozformowano w 2006 roku, a 13 Dywizjon Trałowców podporządkowano 8 Flotylli Obrony Wybrzeża.
  4. M.P. z 2007 r. Nr 31, poz. 358
  5. M.P. z 2007 r. Nr 85, poz. 899
  6. M.P. z 2007 r. Nr 85, poz. 901
  7. Departament Prasowo-Informacyjny, Nominacje generalskie w dniu Święta Niepodległości – Ministerstwo Obrony Narodowej Rzeczypospolitej Polskiej, 2007-11-11 [dostęp: 2007-11-11]
  8. Lista pasażerów i załogi samolotu TU-154. mswia.gov.pl, 2010-04-10. [dostęp 2010-07-18].
  9. Komunikat Nr 161/VI kad.. sejm.gov.pl, 2004-04-16. [dostęp 2010-04-17].
  10. Pożegnanie admirała floty Andrzeja Karwety. mw.mil.pl, 2004-04-24. [dostęp 2010-07-18].
  11. Msza pożegnalna admirała Andrzeja Karwety. interia.pl, 2004-04-26. [dostęp 2010-04-18].
  12. Smoleński epilog. polska-zbrojna.pl, 2010-05-10. [dostęp 2010-07-18].
  13. Gdynia: Park i sala admirała Karwety. dziennikbaltycki.pl, 2010-06-28. [dostęp 2010-08-17].
  14. Zasłużony człowiek morza Andrzej Karweta. jaw.pl, 2010-07-09. [dostęp 2010-08-17].
  15. 92. rocznica odtworzenia Marynarki Wojennej RP . mw.mil.pl, 2010-11-25. [dostęp 2011-05-03].
  16. Odsłonięcie tablicy. parafiawojskowa.swi.pl. [dostęp 2011-05-04].
  17. Tablica pamiątkowa ofiar katastrofy smoleńskiej i portret admirała Karwety w Ustce. slupsk.naszemiasto.pl. [dostęp 2011-05-04].
  18. Komunikat Nr 163/VI kad. [dostęp 2010-04-16]
  19. M.P. z 2006 r. Nr 1, poz. 8 – pkt 113.
  20. M.P. z 2001 r. Nr 39, poz. 636 – pkt 790.
  21. Chancelaria das Ordens Honoríficas Portuguesas (port.). dre.pt. [dostęp 2020-09-12].
  22. Honory dla admirała w Jaworznie . portalsamorzadowy.pl, 2011-06-14. [dostęp 2011-06-16].
  23. Uchwała Rady Miejskiej w Jaworznie. jaworzno.pl. [dostęp 2011-06-16].

Bibliografia

  1. Biuro Prasowe, Wiceadmirał Andrzej Karweta – Marynarka Wojenna Rzeczypospolitej Polskiej [dostęp: 2007-11-11]

Linki zewnętrzne