Andrzej Stasiuk

Skocz do: nawigacji, szukaj

Andrzej Stasiuk (ur. 25 września 1960 w Warszawie) – polski pisarz, poeta, publicysta, eseista, dramaturg.

Życiorys

Wydalony kolejno: z liceum ogólnokształcącego, technikum, zasadniczej szkoły zawodowej. We wczesnych latach 80. zaangażowany w działalność Ruchu Wolność i Pokój. Zdezerterował z wojska, za co półtora roku spędził w więzieniu. W 1986[1] wyjechał z Warszawy i zamieszkał w Wołowcu, w Beskidzie Niskim.

Jest laureatem nagrody Fundacji Kultury (1994), Fundacji im. Kościelskich (1995), im. S. B. Lindego (2002), nagrody im. Arkadego Fiedlera "Bursztynowy Motyl" za Fado (2007). Kilkakrotnie nominowany był do literackiej nagrody Nike, którą otrzymał raz – w 2005 r. za Jadąc do Babadag. 5 października 2005, podczas uroczystości w krakowskim magistracie został uhonorowany przez ministra kultury Waldemara Dąbrowskiego Srebrnym Medalem Zasłużony Kulturze Gloria Artis[2].

Autor licznych felietonów prasowych ("Tygodnik Powszechny", "Gazeta Wyborcza", "Tytuł", "OZON", "Frankfurter Allgemeine Zeitung" i inne). Jego książki zostały przetłumaczone na wiele języków m.in. na angielski, fiński, francuski, holenderski, niemiecki, rosyjski, norweski, ukraiński, węgierski, włoski, czeski i rumuński.

Wraz z żoną Moniką Sznajderman prowadzi Wydawnictwo Czarne, specjalizujące się w literaturze środkowoeuropejskiej.

Wystąpił w filmie Gnoje.

Twórczość

  • Mury Hebronu, 1992.
  • Wiersze miłosne i nie, 1994.
  • Biały kruk, 1995 (nagroda Kościelskich).
  • Opowieści galicyjskie, 1995.
  • Przez rzekę, 1996.
  • Dukla, 1997.
  • Dwie sztuki (telewizyjne) o śmierci, 1998.
  • Jak zostałem pisarzem (próba autobiografii intelektualnej), 1998.
  • Dziewięć, 1999.
  • Moja Europa. Dwa Eseje o Europie Zwanej Środkową, 2000 (wraz z Jurijem Andruchowyczem).
  • Tekturowy samolot, 2000.
  • Opowieści wigilijne, 2000 (razem z Olgą Tokarczuk i Jerzym Pilchem).
  • Zima, 2001.
  • Jadąc do Babadag, 2004 (nominacja do Śląskiego Wawrzynu Literackiego, maj 2005; nagroda literacka Nike, październik 2005)
  • Noc. Słowiańsko-germańska tragifarsa medyczna, 2005.
  • Fado, 2006 (nagroda literacka im. Arkadego Fiedlera "Bursztynowy Motyl").
  • Ciemny las, 2007.
  • Dojczland, 2007.
  • Czekając na Turka, 2009.
  • Taksim, 2009.
  • Dziennik Pisany Później, 2010 (książka znalazła się w finale nagrody literackiej Nike 2011).
  • Grochów, 2012.

Przypisy

  1. ↑ "Warszawa nigdy nie będzie należeć do przyjezdnych"
  2. ↑ Medal Gloria Artis dla twórców i działaczy kultury. wp.pl, 5 października 2005. [dostęp 2 lipca 2011].

Linki zewnętrzne