Barbados
(Duma i pracowitość)
(W obfitości i potrzebie)
Elliot Belgrave
• całkowita
431[1] km²
• całkowita
• gęstość zaludnienia
281 968▲[2]
654 osób/km²
• całkowite
• na osobę
3,777 mld. USD▲[3]
13 701 USD▲
• całkowite
• na osobę
5,301 mld. USD▲[3]
19 233 USD▲
30 listopada 1966
Barbados – państwo na Małych Antylach, zajmujące wyspę o tej samej nazwie.
Geografia
Informacje ogólne
Położenie: 13°10'N, 59°32'W
Powierzchnia: 431 km²
Długość wybrzeża: 97 km
Granice lądowe z innymi państwami: 0 km
Zasoby naturalne: ropa naftowa, ryby, gaz ziemny.
Pochodzenie nazwy
Nazwa wyspy pochodzi z języka portugalskiego: Portugalczycy zwrócili uwagę na miejscową odmianę figowca, tworzącego dużą siatkę korzeni, przypominającą brodę. Drzewa te nazwano "drzewami brodatymi" (os barbados), skąd przeszła nazwa na całą wyspę.
Wyspa
Wyspa, w przeciwieństwie do innych wysp archipelagu, nie ma budowy wulkanicznej, a wapienną. Początek wyspie dały rafy koralowe, które ciągle otaczają jej wody. Występują pagórki, z których najwyższy (Mount Hillaby) nie przekracza 340 m n.p.m.. Brak wyraźnych wód śródlądowych, ale istnieją rozwinięte zjawiska krasowe.
Wyspa otoczona ze wszystkich stron wodami Oceanu Atlantyckiego charakteryzuje się tropikalnym klimatem podrównikowym. W lecie wyspę nawiedzają cyklony.
Historia
Barbados zasiedlili 4000 lat temu Indianie.
Wyspę odkryli dla Europejczyków na początku XVI wieku portugalscy podróżnicy, jednak jej nie skolonizowali.
W 1627 r. na wyspie wylądowali angielscy koloniści, w pobliżu obecnej miejscowości Holetown, ale na Barbadosie mieszkali również Holendrzy. W 1637 r. przywieźli oni z Brazylii trzcinę cukrową i założono pierwsze plantacje tej rośliny.
Wkrótce kolonia stała się jedną z najważniejszych wśród angielskich posiadłości w Nowym Świecie. Strategiczne położenie, zapora z raf koralowych i duże manufaktury cukru przyniosły rozkwit wyspie. Przez cały XVII wieku była ona ważniejsza od posiadłości w Ameryce Północnej. Na Barbados sprowadzano niewolników z Afryki, którzy pracowali przy uprawie trzciny cukrowej.
Mimo strategicznej wartości dla Anglii (a może właśnie dlatego), Barbados cieszył się dużą autonomią. W 1639 r. na wyspie zebrało się pierwsze ciało ustawodawcze, House of Assembly (Izba Zgromadzenia), pierwsze na zachodniej półkuli.
Gdy w 1834 r. w całym Imperium Brytyjskim zniesiono niewolnictwo, kolonia zaczęła podupadać. Kryzys doprowadził do powstania ruchów domagających się oderwania od metropolii, co ostatecznie nastąpiło 30 listopada 1966 r. (obecnie 30 listopada jest świętem narodowym kraju). Mimo to Barbados i Wielka Brytania są połączone unią personalną - Barbados należy do Wspólnoty Narodów (Commonwealth).
W 1983 r. Barbados, wspólnie z USA, wziął udział w interwencji wojskowej w Grenadzie. Z Barbadosu pochodzi też słynna piosenkarka R&B - Rihanna (która została ambasadorem Barbadosupotrzebne źródło i przez 3 lata ma promować swój kraj za granicą) oraz DJ Carl Cox.
Podział administracyjny
Stolicą Barbadosu jest położone na południowym zachodzie wyspy miasto Bridgetown. Kraj jest podzielony na 11 parafii (dystryktów) (ang. parish - "parafia").
Władze
Głową państwa jest monarcha Wielkiej Brytanii, którego na wyspie reprezentuje gubernator generalny. Parlament jest dwuizbowy: Izba Zgromadzenia (izba niższa; House of Assembly) oraz Senat (Senate). Wybory do 30-osobowej izby niższej odbywają się co 5 lat. Rząd może rozpisać nowe wybory w dowolnej chwili. Spośród 21 senatorów mianowanych przez gubernatora do powołania 12 wymagana jest opinia premiera, 2 - przywódcy opozycji, zaś 7 gubernator wybiera osobiście. Prawo wyborcze jest powszechne dla osób, które ukończyły 18 lat życia.
Władzę ustawodawczą sprawuje premier, mianowany przez gubernatora spośród członków Izby Zgromadzenia. Rząd jest odpowiedzialny przed parlamentem.
Władzę sądowniczą sprawują sądy z Sądem Naczelnym, w skład którego wchodzi dodatkowo Sąd Apelacyjny, oba składają się z 4 sędziów. Sędziów mianuje gubernator po zasięgnięciu rady premiera i przywódcy opozycji.
Transport
Transport na Barbadosie jest dobry. "Taksówki drogowe" zwane "ZR" docierają do większości punktów na wyspie. Te małe autobusy mogą być czasem zatłoczone, ale kierowcy zazwyczaj wybierają bardziej malownicze trasy co przyciąga turystów. Autobusy te wyjeżdżają zazwyczaj z Bridgetown albo ze Speightstown na północy wyspy.
Autobusy są częstym widokiem na Barbadosie. Istnieją trzej przewoźnicy. Podróż autobusem każdego z nich kosztuje ok. $1.50 BDS. Dwaj prywatni przewoźnicy ("ZR" i "Minibus") mogą zmieniać ceny, ale państwowy przewoźnik- Barbados Transport Board nie może.
Także większe hotele mają swoje autobusy, które zabierają gości na wycieczki krajoznawcze. Na wyspie działają też wypożyczalnie samochodów, takie jak: Hertz, Avis czy Europcar.
Sieć kolejowa: 0 km
Sieć drogowa: 1 600 km, w tym utwardzonych 1578 km
Porty lotnicze: 1
w tym o nawierzchni utwardzonej 1
Drogi wodne: 0 km
Flota handlowa: 58 (statków)
668 195 BTW
Gospodarka
Obecnie główne dochody wyspy wyrabiane są przez zagranicznych turystów. Poza centrum finansowym, stolicą Bridgetown, oraz pełnymi hoteli nadmorskimi wybrzeżami, krajobraz ekonomiczny wyspy jest wiejski, gdzie ciągle uprawia się trzcinę cukrową. W 1990 r. kraj wpadł w recesję, ale obecnie rozwój gospodarczy sięga 3-5% rocznie.
Demografia
Afroamerykanie: 90% mieszkańców, Metysi: 3%, Biali: 3%.
Struktura wieku: 0- 14 lat: 19.7% (mężczyźni 27 659/kobiety 27 573)
15- 64 lat: 71.4% (mężczyźni 98 633/kobiety 102 020)
65 lat i więcej: 8.9% (mężczyźni 9 662/kobiety 15 399)
Religia: protestanci: 67% (40% anglikanie,12% zielonoświątkowcy), katolicy: 3,9%, ateiści: 17%, Świadkowie Jehowy - 0,9%, inni(żydzi, muzułmanie): 11%.
Stopień analfabetyzmu: 97,4% osób powyżej 15 roku życia umie czytać i pisać.
Przypisy
- ↑ Dane za: CIA The World Factbook. [dostęp 18 grudnia 2008].
- ↑ Dane szacunkowe CIA na lipiec roku 2008: CIA The World Factbook. Według szacunków ONZ, w roku 2007 Barbados liczył ok. 294 tys. mieszkańców: World Population Prospects The 2006 Revision. [dostęp 18 grudnia 2008].
- ↑ 3,0 3,1 Dane dotyczące PKB na podstawie szacunków Międzynarodowego Funduszu Walutowego na rok 2008: Report for Selected Countries and Subjects – Barbados. [dostęp 18 grudnia 2008].