Bitwa pod Roucoux - bitwa rozegrana 11 października 1746 r. w której udział wzięły wojska austriackie, holenderskie, brytyjskie i hannowerskie z jednej strony a francuskie z drugiej. Bitwa stoczona była w ramach wojny austriacko-francuskiej 1744-1748 r. (będąca częścią wojny o sukcesję austriacką) rozegrana została w pobliżu miejscowości Liège (niem.Lüttich) i zakończyła się zwycięstwem Francuzów.

Po osłabieniu Armii Pragmatycznej biorącej udział w rewolcie roku 1745 w Szkocji i wycofaniu się znacznej części wojsk angielskich z kontynentu, w roku 1746 Francuzi pod dowództwem marszałka Maurycego Saskiego dokonali inwazji na Flandrię, zajmując Brukselę, Antwerpię, Namur i Charleroi. Siły francuskie liczące 60 000 żołnierzy zagroziły resztkom Armii Pragmatycznej państw sprzymierzonych w sile 40 000 ludzi pod wodzą Karola Lotaryńskiego.

Karol Lotaryński zebrał swoją armię na zachodnim brzegu rzeki Moza. Lewe skrzydło składające się z sił holenderskich skierowało się na miejscowość Liège. Centrum tworzyły wojska brytyjskie i hanowerskie, stacjonujące w pobliżu miejscowości Roucoux i Liers. Prawe skrzydło natomiast obsadzone było przez Austriaków, chronione było przez rzekę Jaar.

Maurycy Saski w pierwszej odsłonie bitwy odpierał atak Holendrów na lewej flance. Francuzom jednak po ciężkiej walce udało się w okolicy Luettich wyjść na tyły Armii Pragmatycznej. Holendrzy mimo silnego oporu, zostali zmuszeni do odwrotu w kierunku tyłów sił angielskich i hannowerskich. Kawaleria brytyjska wsparta dwoma batalionami piechoty pod wodzą generała Sir Johna Ligoniera, osłaniały odwrót sprzymierzonych przez Mozę, ponosząc znaczne straty. Łącznie Armia Pragmatyczna straciła 5000 zabitych i rannych, straty Francuzów mimo zwycięstwa były dużo wyższe i wyniosły około 10 000 ludzi.

Bezpośrednio po bitwie Francuzi zdobyli Liège, jednak do dalszych operacji militarnych na skutek nadchodzącej zimy w tym roku już nie doszło.