Boris Trajkowski (lub Trajkovski, cyryl. Борис Трајковски; ur. 25 czerwca 1956, zm. 26 lutego 2004) – polityk macedoński.

Był z wykształcenia prawnikiem, ukończył Uniwersytet Cyryla i Metodego w Skopju. Specjalizował się w prawie handlowym, uzupełniał także wykształcenie w USA, studiując teologię (zmienił później wyznanie, zostając metodystą). Pracował jako szef działu prawnego jednej z fabryk w Skopju.

Po ogłoszeniu niepodległości Macedonii zajął się działalnością polityczną w szeregach Narodowo-Demokratycznej Partii Jedności Macedonii WMRO-DPMNE; zasłużył się dla partii w nawiązaniu kontaktów z partiami europejskimi. Kierował Komisją Stosunków Międzynarodowych WMRO-DPMNE. Pracował ponadto w samorządzie w Kisela Woda.

Od grudnia 1998 był wiceministrem spraw zagranicznych; w listopadzie 1999 kandydował z ramienia WMRO-DPMNE w wyborach prezydenckich. W pierwszej turze uległ zdecydowanie Tito Petkowskiemu, drugą turę rozstrzygnął jednak na swoją korzyść. Protesty zwolenników Petkowskiego spowodowały jednak, że mógł objąć urząd dopiero po miesiącu (zastępował go w obowiązkach przewodniczący parlamentu, Sawo Klimowski).

Uchodził za polityka kompromisu, a jego najbardziej znaczącym osiągnięciem było złagodzenie konfliktu z albańskimi uchodźcami z Kosowa (2001), co pozwoliło uniknąć kolejnej wojny na Bałkanach.

Zginął w wypadku lotniczym w drodze na konferencję ekonomiczną w Bośni; w tym samym dniu miało dojść do oficjalnego zainicjowania macedońskich starań o przyjęcie do Unii Europejskiej, co także było efektem starań m.in. prezydenta Trajkowskiego.

Był odznaczony pośmiertnie m.in. Krzyżem Wielkim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej (2004)^[1].

Przypisy