Borys Gelfand

Skocz do: nawigacji, szukaj

Borys Gelfand, ros. Борис Абрамович Гельфанд (ur. 24 czerwca 1968 w Mińsku) – białoruski szachista reprezentujący Izrael, arcymistrz od 1989 roku.

Kariera szachowa

W latach 90. siedmiokrotnie był notowany w pierwszej dziesiątce listy rankingowej FIDE. W tym czasie odniósł wiele sukcesów w prestiżowych turniejach międzynarodowych i cyklu rozgrywek o mistrzostwo świata. W 1990 roku wspólnie z Wasilijem Iwanczukiem wygrał turniej międzystrefowy w Manili, przed Viswanathanem Anandem i Nigelem Shortem[1]. W meczach pretendentów dotarł do ćwierćfinału, w którym spotkał Shorta i został przez niego wyeliminowany (+2 -4 =2)[2].

W roku 1993 zwyciężył w następnym turnieju międzystrefowym w Biel[3]. W drodze do finałowego meczu pretendentów pokonał Michaela Adamsa (+3 -1 =4) i Władimira Kramnika (+2 -1 =5). W finałowym meczu przegrał jednak z Anatolijem Karpowem (+1 -4 =4)[4]. W mistrzostwach świata FIDE (Groningen 1997), rozgrywanych systemem pucharowym Gelfand dotarł do półfinału, w którym został wyeliminowany przez Ananda[5]. W kolejnych turniejach mistrzowskich awansował do IV (1999[6] i 2000[7]) oraz V rundy (2001[8]), w kolejnych latach przegrywając z Aleksandrem Chalifmanem, Aleksiejem Szyrowem i Piotrem Swidlerem.

Do największych sukcesów turniejowych Gelfanda należy I miejsce w Memoriale Alechina w Moskwie w 1992 roku (wspólnie z Anandem, przed Karpowem). W 1996 roku I miejsca w Wiedniu (wraz z Karpowem, przed Kramnikiem i Szyrowem) oraz Tilburgu (wraz z Jeroenem Piketem). Dwukrotnie (w latach 1998[9] i 2000[10]) wygrywał memoriały Akiby Rubinsteina w Polanicy-Zdroju. W 1999 zwyciężył w turnieju Sigeman & Co w Malmö, w 2002 - w silnym turnieju w Cannes (wraz z Weselinem Topałowem), w 2004 - w Pampelunie, w 2005 podzielił I miejsce na Bermudach oraz zajął VI miejsce[11] w Pucharze Świata w Chanty-Mansyjsku, po raz kolejny swojej karierze kwalifikując się do meczów pretendentów. W 2006 zwyciężył (wraz z Andrijem Wołokitinem) w Biel. W 2007 wystąpił w rozegranych w Eliście meczach pretendentów[12] i wywalczył awans do turnieju o mistrzostwo świata w Meksyku, w którym osiągnął duży sukces, zajmując III miejsce (za Viswanathanem Anandem i Władimirem Kramnikiem)[13]. W 2009 r. zdobył Puchar Świata[14], natomiast w 2009 r. zwyciężył w León, w finale pokonując Lewona Aronjana[15]. W 2011 r. zwyciężył w meczach pretendentów i w 2012 r. zmierzy się z Viswanathanem Anandem w meczu o mistrzostwo świata[16].

W latach 1990–2008 ośmiokrotnie wystąpił na szachowych olimpiadach, w drużynach ZSRR, Białorusi i Izraela. W swoim dorobku posiada dwa medale drużynowe (złoty w 1990 i srebrny w 2008) oraz dwa za wynik indywidualne (oba w 2008)[17].

Najwyższy ranking w dotychczasowej karierze osiągnął 1 stycznia 2010 r., z wynikiem 2761 punktów zajmował wówczas 6. miejsce na światowej liście FIDE[18].

Przypisy

  1. ↑ 1990 Manila Interzonal Tournament
  2. ↑ 1991-93 Candidates Matches
  3. ↑ 1993 Biel FIDE Interzonal Tournament
  4. ↑ 1994-96 FIDE Candidates Matches
  5. ↑ 1997 FIDE Knockout Matches
  6. ↑ 1999 FIDE Knockout Matches
  7. ↑ 2000 FIDE Knockout Matches
  8. ↑ 2001-02 FIDE Knockout Matches
  9. ↑ XXXV Memoriał Akiby Rubinsteina Polanica Zdrój 1998
  10. ↑ XXXVII Memoriał Akiby Rubinsteina Polanica Zdrój 2000
  11. ↑ 2005 World Cup
  12. ↑ Candidates Matches 2007
  13. ↑ Mexico 2007: Vishy Anand is world champion!
  14. ↑ World Cup 2009: Boris Gelfand siegt nach Stichkampf-Marathon. [dostęp 2009-12-14].
  15. ↑ Gelfand gewinnt Schnellschachturnier von Leon 2010
  16. ↑ FIDE Candidates Finals: Gelfand wins right to challenge Anand in 2012!
  17. ↑ OlimpBase
  18. ↑ Top lists records: Gelfand, Boris

Bibliografia

Linki zewnętrzne