Bug

Skocz do: nawigacji, szukaj
Ten artykuł dotyczy rzeki. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.

Bug (ukr. Західний БугZachidnyj Buh, biał. Заходні БугZachodni Buh) – rzeka we wschodniej Polsce, zachodniej Ukrainie i południowo-zachodniej Białorusi (154 km – na całej długości rzeka graniczna z Polską). Długość Bugu wynosi 772 km (w tym w Polsce 587 km)[1], powierzchnia dorzecza 39 420 km²[1] w Polsce. Powierzchnia dorzecza Wisły obejmuje obszar 194 424 km²[1] , z czego w Polsce 19 284 km²[1]. Średni przepływ w dolnym biegu – 158 m³/spotrzebne źródło, co czyni go piątą co do wielkości rzeką Polski[1].

Przebieg

Bug w okolicach Włodawy
Bug w okolicach Niemirowa. W tym miejscu przestaje być rzeką graniczną między Polską i Białorusią
Widok na Bug z Góry Zamkowej w Drohiczynie
Alegoria Bugu, posąg na tarasie przed pałacem na Wyspie w Łazienkach Królewskich w Warszawie

Bug ma swoje źródło w Werchobużu[2][3] koło Złoczowa na Wyżynie Podolskiej na Ukrainie, wpływa do Zalewu Zegrzyńskiego, stanowiąc jednocześnie lewy dopływ Narwi, która do 1962 była uważana za prawy dopływ Bugu (zobacz też: Bugonarew). Na odcinku 363 km (GołębieNiemirów) stanowi granicę z Ukrainą i Białorusią; koryto Bugu w Zosinie jest najdalej na wschód wysuniętym miejscem w Polsce. Poprzez Kanał Królewski łączy się z Prypecią.

Ciekawostką jest fakt, że gdyby za dopływ uznawać rzekę, która do momentu połączenia z inną ma mniejszą długość, to Wisła okazałaby się dopływem Bugu (długość Bugu powyżej połączenia z Wisłą jest większa). Niemniej jednak przeważa większy przepływ w Wiśle i to ona uchodzi do Bałtyku. Odległość źródła Bugu do ujścia do Bałtyku liczy 1213 kmpotrzebne źródło.

Ostrzeżenie

Ze względu na raptowne zmiany głębokości i charakteru dna oraz na zmiany prędkości prądu i występujące wiry kąpiel w Bugu - jak w każdej rzece tego typu - może być niebezpieczna.

Główne dopływy

Miejscowości nad Bugiem

Zobacz też

Linki zewnętrzne

Zobacz hasło Bug w Wikisłowniku

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Świat w porach roku. Demart, 2004, seria: Atlas do przyrody. ISBN 83-7427-016-0. 
  2. Mieczysław Orłowicz: Ilustrowany przewodnik po Galicyi, Bukowinie, Spiszu, Orawie i Śląsku Cieszyńskim. Lwów: Karol Kwieciński, 1919, s. 99. 
  3. Grzegorz Rąkowski: Przewodnik krajoznawczo-historyczny po Ukrainie Zachodniej. Cz. 3: Ziemia lwowska. Pruszków: Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, 2007, s. 297. ISBN 978-83-89188-66-3.