C
C c
C – trzecia litera alfabetu łacińskiego, czwarta litera alfabetu polskiego.
Wywodzi się z greckiej litery gamma (Γ). W łacinie klasycznej pierwotnie służyła do oznaczania głosek k i ɡ, a od III wieku p.n.e. jedynie k – do oznaczania głoski ɡ powstała litera G.
Współcześnie używana jest do oznaczania głoski:
- w języku polskim – ʦ, a przed i – ʨ
- w pozostałych językach słowiańskich, w językach bałtyckich i ugrofińskich oraz w języku albańskim – ʦ
- w językach zachodnioeuropejskich – zazwyczaj k, a przed e lub i:
- w języku angielskim, francuskim i katalońskim – s
- w języku irlandzkim – c
- w języku walijskim – zawsze k
- w języku włoskim i rumuńskim – ʧ
- w języku hiszpańskim i galicyjskim – θ
- w językach tureckich – zazwyczaj ʤ
- w języku zhuang – ʃ