Cesarstwo Niemieckie

Skocz do: nawigacji, szukaj
Ten artykuł dotyczy państwa niemieckiego w latach 1871-1918. Zobacz też: Święte Cesarstwo Rzymskie Narodu Niemieckiego.
Dewiza: Bóg z nami (Gott mit uns) Hymn: Heil dir im Siegerkranz (Oficjalnie jednak Druga Rzesza nie posiadała hymnu państwowego.Gdy wymagał tego protokół grano pieśń "Wacht Am Rhein" lub hymn pruski) Język urzędowy niemiecki Język używany niemiecki, polski, pomorski, duński, śląski, francuski Stolica Berlin Ustrój polityczny monarchia konstytucyjna Ostatnia głowa państwa cesarz niemiecki i król Prus (ostatni) Wilhelm II Hohenzollern następca tronu książę Wilhelm von Hohenzollern Ostatni szef rządu kanclerz II Rzeszy (ostatni) książę Maksymilian Badeński Powierzchnia
 • całkowita
540 858 km² Liczba ludności (1910)
 • całkowita 
 • gęstość zaludnienia
64 925 993
120,0 osób/km² Jednostka monetarna 1 Marka – 100 fenigów Proklamacja 18 stycznia 1871 Strefa czasowa UTC +1
Proklamacja Rzeszy Niemieckiej w Sali Zwierciadlanej pałacu wersalskiego

Rzesza Niemiecka, niem. Deutsches Reich – oficjalne określenie niemieckiego państwa narodowego założonego w 1871 roku przez polityka Ottona von Bismarcka. Było ono także określane jako Deutsches Kaiserreich (Cesarstwo Niemieckie), a po upadku tego państwa jako Druga Rzesza (Zweites Reich).

Użycie wyrazu Rzesza (Reich) w nazwie nawiązywało do istniejącego w latach 962-1806 Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego (w jęz. niemieckim Heiliges Römisches Reich deutscher Nation) – tzw. Pierwszej lub Starej Rzeszy.

Cesarstwo Niemieckie było monarchią konstytucyjną i państwem federalnym, złożonym z państw wchodzących w skład Rzeszy będących monarchiami (ale nie krajów Rzeszy jak Republika Weimarska) oraz wolnych miast. Godność cesarską sprawował zawsze ex officio król największego państwa, czyli Prus.

Jego oficjalny tytuł nie brzmiał "cesarz Niemiec" lub "cesarz Niemców", lecz "cesarz niemiecki", co oznaczało, że cesarz miał jedynie prezydować Rzeszy, gdyż był on "primus inter pares", czyli "pierwszy wśród równych" wobec innych władców niemieckich. Taką formułę przyjęto także, aby nie drażnić Austro-Węgier, które co prawda zostały pokonane przez Prusy, ale cesarz Franciszek Józef cieszył się nadal dużym autorytetem i poparciem niektórych władców niemieckich, siłą zmuszonych do posłuszeństwa Prusakom. Ponadto obawiano się implikacji narodowych, aby nie wywoływać nastrojów demokratycznych i rewolucyjnych wśród społeczeństwa.

Konstytucja Rzeszy Niemieckiej była napisana tak, że do końca jego istnienia prawnicy spierali się czy uznać Niemcy za "państwo związkowe" (Bundesstaat) czy za "związek państw" (Staatenbund). Ideologia nie przeszkadzała Prusom w ścisłej kontroli niemieckiego życia wewnętrznego i polityki zewnętrznej, ponieważ o wszystkich najważniejszych sprawach decydował w istocie kanclerz powoływany przez cesarza, a stosunki z poszczególnymi królami i książętami regulowane były poprzez nieformalne związki partnerstwa i zależności.

Okresy historyczne

Cesarze niemieccy

Kanclerze Rzeszy

Kraje Rzeszy

[1]

Demografia

Zmiany Demograficzne w Cesarstwie Niemieckim w latach 1871-1910:

  • 1871 - 41,058,792
  • 1890 - 49,428,470 8,369,678
  • 1900 - 56,367,187 6,938,717
  • 1910 - 64,925,993 8,558,806

Państwa zależne

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ Willkommen bei Gemeindeverzeichnis.de

Literatura

  1. Paluszyński Tomasz, Historia Niemiec i państw niemieckich. Zarys dziejów politycznych, Oficyna Wydawnicza Wyższej Szkoły Języków Obcych w Poznaniu, wyd. II popr. i uzupełn., Poznań 2006, s. 386.

Linki zewnętrzne