Chłopaki nie płaczą – polski film fabularny, komedia z elementami filmu sensacyjnego w reżyserii Olafa Lubaszenki, wyprodukowany w 1999. Okres zdjęciowy: 9 czerwca–14 lipca 1999. Plenery: Warszawa, Jelenia Góra.

Obsada

• Maciej Stuhr – Kuba Brenner
• Wojciech Klata – Oskar
• Tomasz Bajer – Laska
• Cezary Pazura – Fred
• Mirosław Zbrojewicz – Grucha
• Michał Milowicz – Bolec
• Anna Mucha – Lili
• Bohdan Łazuka – Szef
• Andrzej Zieliński – Silnoręki
• Mariusz Czajka – Alfons Czesiek
• Mirosław Baka – Cichy, znajomy Kuby
• Tadeusz Huk – starszy policjant
• Radosław Pazura – młody policjant
• Paweł Nowisz – dziekan Zajączek
• Edward Linde-Lubaszenko – rektor Rudolf
• Asja Łamtiugina – profesorka
• Magdalena Mazur – Weronika
• Monika Ambroziak – Cycofon
• Paweł Deląg – Jarek Psikuta
• Leon Niemczyk – "Król Sedesów", ojciec Laski
• Kuba Sienkiewicz – lekarz neurolog
• Sławomir Pacek – lekarz dermatolog
• Krzysztof Krupiński – kelner
• Katarzyna Śmiechowicz – ekspedientka w wypożyczalni video
• Jerzy Nasierowski – gość
• Grzegorz Kowalczyk – bandyta, próbujący ukraść Fredowi walizkę
• Robert Hennig – Gangster w filmie
• Julian Karewicz – Bąbel, przyjaciel Laski
• Marcin Kołodyński – Serfer, przyjaciel Laski
• Ryszard Jabłoński – fryzjer w "Galerii Fryzur"
• Andrzej Butruk – redaktor Woźnica
• Grzegorz Skrzecz – Władzio, policjant z drogówki
• Jerzy Kolasa – Jerzyk, policjant z drogówki
• Krzysztof Kosedowski – Siwy
• Arkadiusz Walkowiak – młody cwaniak
• Violetta Arlak – sekretarka dziekana
• Janusz Wójcik – gość w pubie
• Władysław Żmuda – dyskutant w pubie
• Krzysztof Dmoszyński – dyskutant w pubie
• Michał Litwiniec – saksofonista
• Andrzej Mleczko – gość przy barze
• Aleksandra Kisio – partnerka gościa (Andrzeja Mleczki) przy barze

Opis fabuły

Głównym bohaterem filmu jest ambitny młody skrzypek Kuba Brenner (Maciej Stuhr). Mimo problemów na uczelni i porzucenia przez dziewczynę usiłuje pomóc swojemu nieśmiałemu przyjacielowi, Oskarowi. Zamówione do "pomocy" dziewczyny do towarzystwa, a właściwie ich opiekun, mają jednak dość wysokie wymagania finansowe, co sprowadza na Kubę i Oskara niemałe kłopoty.

Także kolejny bohater filmu, początkujący gangster Bolec, ma pełno kłopotów. W jego przypadku sprowadzają się one do konfliktu między własną wizją spokojnego życia, a wymaganiami ojca – rządzącego półświatkiem Szefa, który pragnie mieć w synu godnego następcę.

Wreszcie para gangsterów z Wybrzeża: Fred (Cezary Pazura) i Grucha (Mirosław Zbrojewicz), którzy planują wspólny interes z Szefem – zaproszeni do klubu Bolca (Michał Milowicz) doprowadzają do strzelaniny, w której są ranne 3 osoby (Grucha, Bolec i Czesiek). Przypadkowym uczestnikiem zostaje Kuba. Kiedy ginie teczka, w której było bardzo dużo pieniędzy, wszyscy myślą, że teczka została ukradziona przez Kubę, a w rzeczywistości jej nie ukradł.

Kuba zostaje wywieziony przez Freda i Gruchę do Brzózek Starych, gdzie są poniemieckie bunkry. Kiedy Kuba pracuje przy kopaniu własnego grobu, dochodzi do konfliktu pomiędzy Fredem i Gruchą. Skutkuje to tym, że Fred otrzymuje dwie kule i pada nieżywy. Tymczasem Kuba wezwał Laskę i jego dwóch kumpli na pomoc, a w drodze ich Volvo musi holować radiowóz, ponieważ policjanci z drogówki wypili alkohol i nie mogą prowadzić. Po jakimś czasie, kumpel Laski zauważa jadący za nimi radiowóz, dlatego Bąbel dodaje gazu, co powoduje zerwanie liny holującej - Polonez spada z dużej wysokości i dociera na miejsce zabójstwa Freda. Grucha trafia do więzienia. Tymczasem Kuba wyjeżdża do Francji. Przed odlotem żegna się z Oskarem i Lilianą, którzy spodziewają się dziecka. Okazuje się, że Rudolf, nauczyciel Kuby także wyjeżdża, lecz do Mediolanu. Bolec dogaduje się z ojcem, i ogłasza mu, że kończy z życiem gangstera i wchodzi na rynek muzyczny jako producent. Laska, Bąbel i Serfer docierają omyłkowo nad morze. Lasce podoba się widok na morze.

Muzyka

W filmie wykorzystano fragmenty kilku utworów muzycznych:

• Temat muzyczny z utworu "Dni których jeszcze nie znamy" (muz. Jan Kanty Pawluśkiewicz, sł. Marek Grechuta) pierwotnie opublikowany na albumie Korowód (1971).
• "La piu bella del mondo" (muz. Marino Marini, sł. Marino Marini) w wykonaniu twórcy.
• "To ostatnia niedziela" (muz. Jerzy Petersburski, sł. Zenon Friedwald) w wykonaniu Mieczysława Fogga.
• "Sandały" (muz. Mikołaj Korzyński, sł. Mikołaj Korzyński, Olaf Linde-Lubaszenko)
• "Klonie ty mój... (romans rosyjski)" (muz. Aleksander Slepakow, sł. Sergiusz Jesienin)

Nawiązania

• W filmie wykorzystano fragment produkcji filmowej Śmierć w Wenecji w reżyserii Luchino Viscontiego z 1971 roku powstałego na kanwie książki Śmierć w Wenecji Tomasza Manna z 1912 roku.
• W filmie w rolach epizodycznych pojawia się duet policjantów, w których role wcielili się Tadeusz Huk i Radosław Pazura. Jest to nawiązanie do serialu Policjanci, w których obaj aktorzy odgrywali role dwóch policjantów.
• Scena z prostytutkami nawiązuje do książki Buszujący w zbożu J. D. Salingera.
• Cezary Pazura i Mirosław Zbrojewicz zagrali także w filmie E=mc² (2002), prequelu filmu Chłopaki nie płaczą.

Nagrody

• 2001 - Dorota Roqueplo Orzeł, Polska Nagroda Filmowa (nominacja) w kategorii: najlepsze kostiumy; za rok 2000
• 2001 - Wanda Zeman Orzeł, Polska Nagroda Filmowa (nominacja) w kategorii: najlepszy montaż; za rok 2000
• 2001 - Janusz Morgenstern Orzeł, Polska Nagroda Filmowa (nominacja) w kategorii: najlepszy producent; za rok 2000
• 2001 - Paweł Mossakowski Orzeł, Polska Nagroda Filmowa (nominacja) w kategorii: najlepszy producent; za rok 2000

Linki zewnętrzne

• Chłopaki nie płaczą w bazie Internet Movie Database (IMDb) (ang.)
• Chłopaki nie płaczą w bazie filmweb.pl
• Chłopaki nie płaczą w bazie filmpolski.pl
• Chłopaki nie płaczą w bazie stopklatka.pl