Charon (księżyc)
Charon (Pluton I) – naturalny satelita Plutona, odkryty 22 czerwca 1978 roku przez Jamesa Christy'ego.
Nazwa
Nowo odkryty księżyc otrzymał początkowo tymczasowe oznaczenie S/1978 P1. W 1985 roku Międzynarodowa Unia Astronomiczna zatwierdziła nadane mu przez odkrywcę imię mitologicznego przewoźnika dusz – Charona. Christy zmienił jednak jego wymowę – w języku angielskim początkowe 'Ch' brzmi tak, jak w imieniu żony astronoma – Charlene.
Orbita
Charon obiega Plutona po niemal kołowej orbicie o promieniu ok. 19 600 km. Jedno okrążenie trwa 6 dni 9 godzin 17 minut – tyle samo, co okres rotacji tej planety karłowatej, dlatego obydwa ciała są stale zwrócone do siebie tymi samymi stronami.
Średnica Charona (1207 km) jest tylko dwa razy mniejsza od Plutona, a jego masa jest siedem razy mniejsza; środek masy układu Pluton-Charon znajduje się w przestrzeni między tymi ciałami. Te cechy sprawiają, że Pluton i Charon są czasami nazywane podwójną planetą karłowatą.
Budowa
Ze względu na małe rozmiary i dużą odległość od Słońca, niewiele wiadomo na temat budowy i składu chemicznego Charona. Przypuszcza się, że jest on pokryty warstwą lodu wodnego o temperaturze ok. -220°C. Wiosną 1996 roku za pomocą Teleskopu Hubble'a udało się wykonać zdjęcia, na których można rozróżnić pewne szczegóły powierzchni obydwu ciał.
Więcej szczegółów dotyczących tego księżyca poznamy, gdy do układu Plutona dotrze sonda New Horizons.
Charon w fantastyce naukowej
W świecie gry Mass Effect Charon odgrywa ważną rolę. W roku 2156 naukowcy odkrywają, że nie jest on księżycem tylko Przekaźnikiem Masy pokrytym grubą warstwą lodu. Zostaje nadana mu nazwa „Przekaźnik Charona”. Ten technologiczny artefakt umożliwia niemal natychmiastowy transport statku między skupiskami gwiazd i systemami planetarnymi.
Charon występował też jako planeta szkoleniowa w pierwszych wydaniach powieści Joego Haldemana pt. Wieczna wojna o kosmicznej wojnie ludzi z obcą rasą. W późniejszych wydaniach nazwa planety została zmieniona na Cerberus.