Chrzan japoński

Skocz do: nawigacji, szukaj
Wasabia japonica

Chrzan japoński, wasabia japońska, wasabi (Eutrema japonica) – gatunek rośliny z rodziny kapustowatych (Brassicaceae). Rodzimy obszar jego występowania to Sachalin, Japonia (wyspy Hokkaido, Honsiu, Kiusiu), Korea i Tajwan[2]. Jest uprawiany w Japonii, w Korei i na Tajwanie[2].

Nazewnictwo

Ma wiele nazw naukowych (synonimy)[2]:

  • Cochlearia wasabi Siebold, nom. nud.,
  • Eutrema wasabi Maxim.,
  • Lunaria japonica Miq., Wasabia japonica (Miq.) Matsum.,
  • Wasabia pungens Matsum.,
  • Wasabia wasabi (Maxim.) Makino.

Morfologia

Bylina o masywnym pełzającym kłączu, z którego wyrastają okrągławo nerkowate, długoogonkowe liście. Posiada drobne, białe, niedekoracyjne kwiaty, po przekwitnięciu zawiązujące się w owoce typu łuszczyny z okrągłymi nasionami w środku.

Zastosowanie

  • Roślina lecznicza
    • Surowiec: kłącze, korzeń. Zawartość: m.in. glikozydy, prowitamina A, witaminy z grupy B, witamina C, sole mineralne (najwięcej siarki).
    • Działanie i zastosowanie: przejawia działanie grzybobójcze, bakteriobójcze oraz niewielkie moczopędne, pobudza wydzielanie soków trawiennych, zaleca się w niestrawności, zatruciu rybami, w niedokwaśności, a nawet bezsoczności, zewnętrznie w okładach łagodzących dolegliwości reumatyczne, nerwobóle i mięśniobóle.
  • Sztuka kulinarna: wasabia ma przede wszystkim zastosowanie kulinarne: utarty świeży korzeń może być użyty tak samo jak zwykły chrzan. Jest jednak od niego dużo ostrzejszy i bardziej piekący, w smaku bardzo podobny, ale z lekką nutką goryczy. W Polsce świeży niedostępny w sklepach, używa się go w postaci proszku wasabi, który wymieszany z odrobiną wody daje gęsta pastę. Występuje też w tubce w postaci pasty gotowej do użytku. Wasabi jest niezbędny do przygotowania sushi i sashimi. Należy jednak bardzo uważać podczas dawkowania z powodu smaku wielokrotnie ostrzejszego od tradycyjnego chrzanu ze słoika. Pasta wasabi ma moc porównywalną ze świeżo startym chrzanem tradycyjnym.
Wasabi ścierane na metalowej tarce oroshigane


Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-05-13].
  2. 2,0 2,1 2,2 Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-10-15].

Linki zewnętrzne