Cockney – gwara miejska języka angielskiego używany przez mieszkańców Londynu, wywodzących się z niższych warstw społecznych.

Słownictwo

Cockney zawiera wiele terminów slangowych, nieznanych literackiej angielszczyźnie. Są to często zapożyczenia z języków obcych, np. cushty ("dobrze") z romskiego kuštipen, lub kosher ("uzasadniony") z hebrajskiego kašer ("odpowiedni", por. koszerność). Wiele wyrazów cockneyu wywodzi się z cockney rhyming slang, np. rabbit ("mówić").

Wymowa

Cockney różni się od standardowej angielszczyzny także wymową:

• omijanie głoski h, np. alf zamiast half
• zastępowanie głoski ŋ głoską n, np. singin zamiast singing
• wymowa głoski t jako [ʔ] (zwarcie krtaniowe), zwłaszcza między samogłoskami (tzw. glotalizacja)
• samogłoska [u:] przesunięta do przodu, brzmi jak ʉ:
• modyfikacje dwugłosek:
  • [əi] zamiast [i:]
  • [aɪ] zamiast [eɪ]
  • [ɒɪ] zamiast [aɪ]
  • [æ:] zamiast aʊ
• wokalizacja ciemnego l do [o] lub ʊ^[1][2].

Gramatyka

W gramatyce cockney odbiega od języka literackiego:

• zastępowaniem zaimka my ("mój") przez me ("mnie")
• negacją czasowników przez partykułę ain't

Cockney rhyming slang

Cockney rhyming slang to powstały w XIX wieku slang (ze względu na powody powstania zbliżona do gwary więziennej) Londynu (zwłaszcza części wschodniej) opierający się na znajdowaniu rymu do wyrazu, który jest bezpośrednim skojarzeniem do wyrazu użytego w zdaniu, np.:

• She has got very nice bacons – dosłownie: Ona ma bardzo fajne bekony
  • skojarzenie do wyrazu nielogicznego "bacons": eggs (jajka – Anglicy jadają śniadania składające się z jajek i bekonu)
  • rym do skojarzenia: legs ("nogi")
• tłumaczenie na urzędowy angielski: She has got very nice legs ("Ona ma bardzo fajne nogi")

Tylko pozornie taka gwara stwarza możliwości do wielu dwuznaczności.

Przypisy