Commonwealth realm – każde z 16 suwerennych państw, które będąc członkiem Wspólnoty Narodów uznaje brytyjskiego monarchę za własnego władcę. Premier każdego królestwa wspólnotowego (ang. Commonwealth realm) jest doradcą królowej i za jego lub jej sugestią wyznaczany zostaje gubernator. Ten ostatni jest oficjalnym reprezentantem monarchy brytyjskiego. W konsekwencji każdy z Commonwealth realm złączony jest unią personalną ze Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej.

Obecnie status Commonwealth realm mają:

•  Antigua i Barbuda – od 1981
•  Australia – od 1942
•  Bahamy – od 1973
•  Barbados – od 1966
•  Belize – od 1981
•  Grenada – od 1974
•  Jamajka – od 1962
•  Kanada – od 1931
•  Nowa Zelandia – od 1947
•  Papua-Nowa Gwinea – od 1975
•  Saint Kitts i Nevis – od 1983
•  Saint Lucia – od 1979
•  Saint Vincent i Grenadyny – od 1979
•  Tuvalu – od 1978
•  Wyspy Salomona – od 1978
•  Wielka Brytania

Monarcha brytyjski jest również głową 7 terytoriów zależnych Australii, 3 terytoriów stowarzyszonych i 1 terytorium zależnego Nowej Zelandii, oraz 15 terytoriów zależnych Wielkiej Brytanii i 3 dependencji korony brytyjskiej^[1], formalnie nie zaliczanych do Commonwealth realm.

Przypisy