Cygnus – rodzaj ptaków pływających z rodziny kaczkowatych.

Szyja długa, o 23 lub 24 kręgach.

Dziób równo-szeroki, przy końcu płaski i zaokrąglony

Nogi krótkie z długimi palcami.

Barwa łabędzi jest biała lub czarna, w młodości szaro-popielata.

Pióra łabędzi są gęste i sztywne, podbite gęstym puchem, bardzo sprężystym. Ze skóry garbowanej wraz z piórami robiono kiedyś drogie futro łabędzie.

Skrzydła szerokie, ogon krótki.

Żywią się trawą i roślinami, a także wodnymi mięczakami i innymi drobnymi zwierzętami. Pływają bardzo szybko, ustawiając pióra skrzydeł pod wiatr.

Chód niezgrabny, lot szybki i wytrzymały.

Monogamiczne, łączą się w trwałe pary.

Gniazda naziemne. W czasie wysiadywania jaj samiec ciągle strzeże samicy, bierze udział w opiece nad pisklętami. Brak dymorfizmu płciowego.

Głos donośny, krzykliwy, dzięki zakrzywionej w pętlę tchawicy. Łabędź niemy wydaje dźwięki syczące i chrapliwe.

Mięso ciemne i chude.

Występują na wszystkich kontynentach, z wyjątkiem Afryki (niektóre zimują w Afryce). Trzymają się na powierzchni wód stojących, słodkich. W czasie wędrówek nocują na brzegach morskich.

Gatunki

Do rodzaju należą następujące gatunki^[2][3]:

• łabędź czarny (Cygnus atratus) (Australia)
• łabędź czarnoszyi (Cygnus melancoryphus) (Ameryka Południowa)
• łabędź niemy (Cygnus olor)*
• łabędź trąbiący (Cygnus buccinator) (Ameryka Północna)
• łabędź czarnodzioby (Cygnus colombianus)*
• łabędź krzykliwy (Cygnus cygnus)*

Z łabędziami spokrewniona jest koskoroba (Coscoroba coscoroba).

Zobacz też

• Brzydkie kaczątko – baśń H. Ch. Andersena
• Łabędź (herb szlachecki) - herb szlachty polskiej

Przypisy

Linki zewnętrzne

• Polska Grupa Badania Łabędzi