Człowiek z marmuru
Człowiek z marmuru – polski film z 1976 roku w reżyserii Andrzeja Wajdy.
Obsada
- Jerzy Radziwiłowicz – Birkut Mateusz / Maciek Tomczyk (syn Birkuta)
- Krystyna Janda – Agnieszka
- Jacek Domański – dźwiękowiec Agnieszki
- Leonard Zajączkowski – Leonard Zajączkowski, operator Agnieszki
- Tadeusz Łomnicki – reżyser Jerzy Burski
- Jacek Łomnicki – młody reżyser Burski
- Michał Tarkowski – Witek
- Piotr Cieślak – Michalak
- Wiesław Wójcik – sekretarz Jodła
- Krystyna Zachwatowicz – Hanka Tomczyk
- Wiesław Drzewicz – właściciel Ostoi w Zakopanem, mąż Hanki Tomczyk
- Magda Teresa Wójcik – montażystka
- Zdzisław Kozień – ojciec Agnieszki
- Kazimierz Kaczor – Pułkownik
- Ewa Ziętek – sekretarka
- Dorota Stalińska – Fotoreporterka
- Irena Laskowska – pracownica Muzeum Narodowego
- Jerzy Moniak – inżynier Moniak, zastępca Witka na budowie Huty Katowice
- Krzysztof Kiersznowski – robotnik, nie wymieniony w czołówce
- Bogusław Sobczuk – redaktor TV
- Elżbieta Borkowska − blondynka na castingu striptizerek
- Andrzej Grąziewicz – sędzia na procesie Witka
- Edmund Karwański – prokurator na procesie Witka
- Zdzisław Szymborski – przedstawiciel dyrekcji obrzucony kiełbikami
i inni
Opis fabuły
Opowieść o przodowniku pracy z lat pięćdziesiątych XX wieku i reżyserce telewizyjnej idącej po latach jego śladami.
Młoda studentka szkoły filmowej Agnieszka (Krystyna Janda) realizuje swój film dyplomowy o przodowniku pracy Mateuszu Birkucie (Jerzy Radziwiłowicz), murarzu z Nowej Huty. Agnieszka szukając prawdy o jego życiu, odnajduje gorzką prawdę o trudnych dla naszego narodu latach 50. Podróżując razem z ekipą filmową wysłużonym Roburem Agnieszka odkrywa coraz to nowe kulisy wydarzeń oraz dociera do ludzi, którzy znali Mateusza Birkuta. Od reżysera Jerzego Burskiego (Tadeusz Łomnicki) Agnieszka dowiaduje się o kulisach powstania filmu dokumentalnego Oni budują nasze szczęście. Od Michalaka dowiaduje się o incydencie z gorącą cegłą. Wreszcie trafia do Zakopanego, do żony Birkuta Hanki Tomczyk. Rozmawia z Witkiem, dyrektorem Huty Katowice, a nawet z inżynierem Moniakiem, zastępcą Witka na budowie Huty Katowice. Trafia nawet do Jodły (Wiesław Wójcik) byłego sekretarza partyjnego. Jednak nikt nie wie, co tak naprawdę stało się z Birkutem. Agnieszce udaje się jednak znaleźć kogoś innego – jego syna, Maćka Tomczyka przed bramą Stoczni Gdańskiej im. Lenina. Maciek informuje Agnieszkę, że jego ojciec nie żyje. W ostatniej scenie Agnieszka i Maciek Tomczyk idą razem długim korytarzem w gmachu warszawskiej telewizji.
Informacje
- Twórca scenariusza "Człowieka z marmuru" Aleksander Ścibor-Rylski wykorzystał fakty z życia murarza rekordzisty Piotra Ożańskiego[1].
- Pierwszą próbę realizacji filmu podjęto w na początku lat 60. XX w., jednak została ona wówczas zablokowana przez władze. Do pomysłu wrócono dziesięć lat później, zmieniając i aktualizując scenariusz. [2].
- Scena poszukiwania grobu Mateusza Birkuta, którą na polecenie władz usunięto z filmu, wykorzystano kilka lat później w Człowieku z żelaza[2].
Zobacz też
- Człowiek z żelaza (1981) – kontynuacja filmu Człowiek z marmuru
Przypisy
- ↑ Człowiek z marmuru historia prawdziwa
- ↑ 2,0 2,1 Andrzej Zawistowski: Jak rzeźbiono Człowieka z marmuru?. "Biuletyn IPN" nr 3/2010, s. 63–68. [dostęp 28 listopada 2010].
Linki zewnętrzne
- Człowiek z marmuru w bazie Internet Movie Database (IMDb) (ang.)
- Człowiek z marmuru w bazie filmpolski.pl
- Człowiek z marmuru w bazie filmweb.pl
- Człowiek z marmuru w bazie stopklatka.pl