Delfin chiński, znany też jako baiji i delfin biały – gatunek walenia z rodziny Iniidae. Występował w Chinach, w środkowym i dolnym biegu rzeki Jangcy^[3][2]. W Czerwonej Księdze IUCN zaliczony do kategorii CR - krytycznie zagrożonych wyginięciem. W 1997 roku żyło jeszcze 13 osobników, a ostatniego żywego widziano w 2004^[4]. W 2006 roku został uznany za prawdopodobnie wymarły^[5][6]. W trakcie kilkutygodniowych poszukiwań delfinów chińskich przeprowadzonych przez grupę biologów w 2007 nie odnaleziono ani jednego osobnika^[7].

Za główne czynniki, jakie mogły spowodować wymarcie gatunku, uznaje się nadmierny połów ryb w rejonie jego występowania oraz zbyt duży ruch statków i łodzi w ich środowisku.

Cechy gatunku

Długość

średnio do 2,6 m (samice) i 2,3 m (samce).

Masa ciała

średnio do 160 kg (samice) i 125 kg (samce).

Ubarwienie

ciemnoszaroniebieskie, strona brzuszna jaśniejsza.

Pożywienie

ryby słodkowodne.

Rozród

słabo poznany, młode rodziły się w okresie między lutym i kwietniem; noworodek miał ok. 95 cm długości.

Występowanie

wody płynące z piaszczystymi łachami.

Status

najprawdopodobniej wymarły.

Kultura

Chińska legenda głosi, że gdy dawno temu księżniczka odmówiła poślubienia człowieka, którego nie kochała, rodzina skazała ją na śmierć przez utopienie w rzecze Jangcy. Dziewczyna odrodziła się jednak pod postacią delfina i stała się symbolem pokoju i dobrobytu.

Przypisy