Dhaka, dawniej Dakka^[1] (beng. ধাক [Dhākā], ang. Dacca) – stolica Bangladeszu, licząca ok. 6 mln mieszkańców (zespół miejski prawie 11,5 mln). Główny ośrodek przemysłu odzieżowego, włókienniczego, spożywczego i metalurgicznego kraju, rynek handlu jutą, ryżem, nasionami roślin oleistych, cukrem i herbatą. Położona w delcie rzek Ganges i Brahmaputra. W kanale rzeki Dhaleswari, w sercu największego na świecie regionu uprawy juty. Dhaka słynie z rękodzielnictwa (tekstylia i wyroby z juty).

Historia Dhaki sięga roku 1000, ale sławę uzyskała jako stolica Mughal Bengal. W pewnym momencie nazwana Jahangir Nagar na cześć władcy Imperium Mughalskiego Jahangira. Miasto przeszło pod władzę Wielkiej Brytanii w roku 1765. W 1947 zostało stolicą Pakistanu Wschodniego, a w 1971 stolicą tymczasowego rządu niepodległego Bangladeszu.

Uniwersytet w Dhace, BUET i inne ośrodki naukowe oraz instytuty badań rolniczych mają swe siedziby w mieście. Otaczający obszar jest bardzo gęsto zaludniony i narażony na duże monsunowe powodzie.

Miejsca warte zobaczenia

• Świątynia Dhakeśwari ("ukryta bogini") – świątynia, od której prawdopodobnie miasto wzięło nazwę
• Bara Katra – pałac
• Hoseni Dalan
• Lal Bagh – fort
• Jatiyo Sangshad Bhaban (budynek Zgromadzenia Narodowego), zaprojektowany przez architekta Louisa Kahna

Przypisy