Dolina Śmierci (ang. Death Valley) – obszar bezodpływowej depresji na pustyni Mojave w południowej części stanu Kalifornia. Najniżej położony punkt znajduje się 86 m p.p.m., stanowiąc największą depresję na półkuli zachodniej. Depresja powstała w trzeciorzędowym rowie tektonicznym. Dolinę otacza potężne pasmo górskie Panamint z najwyższym szczytem Telescope Peak 3368 m n.p.m. oraz pasmo gór Amargosa. Klimat zwrotnikowy, suchy, z opadami nie przekraczającymi 50 mm rocznie (w niektórych latach deszcz nie pada w ogóle)^[1]. Najbardziej suche miejsce Ameryki i jedno z najgorętszych miejsc na Ziemi, gdzie 10 lipca 1913 roku temperatura osiągnęła 56,7 °C (134 °F)^[2]. Jest to rekord ciepła dla Ameryki Północnej. Rzeki mają charakter okresowych (Salt Creek, Furnace Creek). Niewielkie słone jezioro o nazwie Badwater zawiera bardzo niezwykłą faunę.

W 1933 została ogłoszona narodowym pomnikiem USA, a w 1994 parkiem narodowym.

• Powierzchnia – 8374 km²
• Długość – 225 km
• Szerokość – od 8 do 25 km
• Najniższy punkt – 86 m p.p.m., dno stawu Badwater

Zobacz też

• Park Narodowy Doliny Śmierci

Przypisy