Dom dla zmyślonych przyjaciół pani Foster

Skocz do: nawigacji, szukaj

Dom dla zmyślonych przyjaciół pani Foster lub Dom dla wymyślonych przyjaciół pani Foster (ang. Foster's Home For Imaginary Friends od angielskiego „foster home” – dom opieki, 2004–2009) – amerykański serial animowany stworzony przez Craiga McCrackena (twórcę m.in. Atomówek), Lauren Faust oraz Cartoon Network Studios, emitowany w sieci Cartoon Network od 2004 roku (w Polsce od 2005). Emisja w USA zakończyła się 3 maja 2009 roku[3], natomiast w Polsce zakończyła się 30 lipca 2011 roku. Serial został zrobiony w programach Adobe Flash i Adobe Illustrator[2].

Geneza serialu

Craig McCracken wpadł na pomysł stworzenia serialu podczas gdy pewnego dnia jego żona, przyprowadziła do domu dwa psy, które wzięła ze schroniska. Ich pojawienie się w domu McCrackena sprawiło, że artysta wpadł na pomysł wymyślenia podobnej placówki, ale przeznaczonej nie dla psów, ale zmyślonych przyjaciół, z których dzieci wyrastają ok. 7-8 roku życia[4].

Opis fabuły

Akcja serialu toczy się w świecie, w którym każdy może stworzyć wymyślonego przyjaciela. Jednego z takich przyjaciół wymyślił Maks i dał mu na imię Bloo. Mieszka on z Maksem do czasu, gdy Tadek, starszy brat demoluje mieszkanie[5]. Mama rozmawia z chłopcem i mówi mu, że jest za duży na posiadanie wymyślonego przyjaciela i każe mu się pozbyć Bloo[6]. Następnego dnia chłopiec oddaje go do Domu dla Zmyślonych Przyjaciół należącego do pani Foster, którego prezesem jest Pan Zając, a gospodynią Franka Foster (wnuczka właścicielki domu). W domu tym mieszka również mnóstwo innych zmyślonych przyjaciół, a Bloo i Maks szczególnie się zaprzyjaźniają z Chudym, Eduardo i Koko, z którymi Bloo dzieli pokój. Lecz od teraz Bloo należy do Domu pani Foster, więc Maks nie może go odwiedzać. Ponadto, wszyscy mieszkańcy domu mogą iść do adopcji. Maks zawiera umowę: Bloo nie pójdzie do adopcji, o ile on będzie go codziennie po szkole odwiedzać. Jeśli go choćby raz nie odwiedzi, straci przyjaciela, a Bloo zostanie (jak inni) wystawiony na adopcję. Od tamtej pory Maks codziennie po szkole odwiedza dom i przeżywa w nim różne przygody.

Bohaterowie

Głównymi bohaterami tego serialu są:

  • Maks – 8-latek, twórca Bloo. Odwiedza Bloo codziennie po szkole w domu pani Foster. Posiada starszego brata, Tadka.
  • Bloo – niebieski przyjaciel, mieszka w domu pani Foster, dzieli pokój z Chudym, Eduardo i Koko.
  • Chudy – czerwony wysoki przyjaciel, lubi grać w koszykówkę. Opuścił swojego twórcę, wcześniej ratując go przed wypadkiem i samemu tracąc rękę i oko. Jest bardzo uprzejmy, lubi pomagać i ma trudności z wypowiedzeniem słowa „nie”. Jego angielskie imię (Wilt) najprawdopodobniej pochodzi od koszykarza Wilta Chamberlaina.
  • Eduardo – zmyślony przyjaciel przypominający fioletowego potwora. Został wymyślony przez policjantkę Ninę Valerosę. Jest bardzo strachliwy. Posiada hiszpański akcent. Uwielbia ziemniaki.
  • Koko – lekko zwariowana zmyślona przyjaciółka, wyglądająca jak ptako-samoloto-roślina. Została znaleziona w puszczy przez dwóch mężczyzn. Znosi różnokolorowe jajka z różnymi przedmiotami w środku.
  • Franka – gospodyni w domu pani Foster, wnuczka Madame Foster. Ma 22 lata.
  • Pan Zając – prezes domu, wymyślony przyjaciel pani Foster. Wygląda jak królik. Jest bardzo zasadniczy.
  • Pani Foster (Madame Foster) – najprawdopodobniej założycielka domu. Jest zwariowaną staruszką. Bardzo często spotyka się z przyjaciółkami. Uwielbia szalone przyjęcia i grę w kręgle.

Obsada

Odcinki

Serial ma 76 odcinków, z czego większość trwa 22 minuty. Został podzielony na 6 sezonów, ponadto w Stanach Zjednoczonych wyemitowano 19 kilkuminutowych odcinków puszczanych w trakcie przerw reklamowych.

Odcinki specjalne

Serial ten posiada 3 filmy (w tym dwa częściowe) oraz 2 odcinki specjalne. Są to:

Odcinki na DVD

Sezon 1, 2 i 3 serialu został wydany na płytach DVD, ponadto niektóre odcinki zostały udostępnione do pobrania przez iTunes.

Spis odcinków

Recenzja

Serial Dom dla zmyślonych przyjaciół pani Foster został ogłoszony przez IGN jako 85. najlepszy serial animowany[7]. Mike Pinsky, w trakcie przeglądu serialu na potrzeby DVD Verdict, pochwalił projekt sztuki i charakterystykę[8], w szczególności charakter postaci o imieniu Ser, gdy oceniał drugi sezon serialu[9].

Nagrody

Nagrody Annie

Kreskówka ta otrzymała 4 nominacje w 2004 roku[10] i kolejne 5 w roku 2005, z czego wygrała dwie – jedną za najlepszą muzykę w serialu animowanym (odcinek „Księżna lamentów”), a drugą za styl produkcji serialu animowanego (odc. ”Zagubiony Mikołaj”)[11]. Kolejne 5 nominacji serial otrzymał w roku 2006. Wygrał trzy – jako najlepszy serial animowany, najlepszą muzykę w serialu animowanym (odc. „Fałszywy film”) i styl produkcji serialu animowanego w odc. „Poszukiwany Chudy[12]. W roku 2007 serial otrzymał 1 nominację[13], 2008 – 3[14], a w 2009 – 2.

Nagrody Emmy

Serial zdobył 6 nagród Emmy. Odcinek „Nowy dom Bloo” zdobył dwie w 2005 roku za wybitne osiągnięcia w animacji[15]. Kolejną zdobył odc. „Sławny na cały świat” za scenariusz[15]. W roku 2006 odcinek „Idź Goo, Idź” zdobył jedną nominację i jedną nagrodę, tak samo, jak odcinek „Poszukiwany Chudy” rok później. W następnym roku nagrodę zdobył odcinek „Koko na gigancie”, a w 2009 – „Więźniowie wyobraźni”.

Promocja

Craig McCracken oraz Lauren Faust na konwencie

ComicCon

Kreskówka została zaprezentowana na konwencie ComicCon w 2006, 2007 i 2008 r.

Big Fat Awesome House Paty

Dnia 15 maja 2006 roku Cartoon Network stworzył nową darmową grę, zwaną „Big Fat Awesome House Party”. Została ona wydana w języku angielskim i dostępna była na oficjalnej stronie internetowej Cartoon Network. Pozwalała ona na tworzenie swojego zmyślonego przyjaciela i wędrówkę po domu pani Foster. Celem gry było spełnianie codziennych zadań zleconych od pana Zająca, przez co nasz bohater zdobywał nagrody. W razie gdy zmyślony przyjaciel nie zdołał wykonać jakiegoś zadania mógł poprosić o pomoc któregoś z przyjaciół (Maksa, Frankę itd.), ale tylko za przysługę, czyli inne zadanie. W grze można było odwiedzać również kilka innych miejsc serialowego miasteczka (dom Maksa, szkoła Maksa, park, lotnisko oraz złomowisko). W grze można było zagrać również w kilka minigier. Początkowo gra miała być wyłączona 16 kwietnia 2007 roku. Rok po uruchomieniu gry Cartoon Network ogłosił, że w grze powstało ponad 13 milionów kont, przez co gra została największą pod względem ilości graczy grą stworzoną przez Cartoon Network[16]. Z tego powodu gra została wyłączona 6 miesięcy później, niż planowano.

Rick Astley podczas wykonywania dowcipu

Macy's Thanksgiving Parade

Serial brał udział w paradzie z okazji Dnia Dziękczynienia Macy's Thanksgiving Day Parade w latach 2006–2008. Wystawiono makietę domu pani Foster, przebrano się za postacie z serialu i śpiewano wybraną piosenkę o przyjaźni:

W roku 2006 Bloo, Koko, Eduardo i Chudy wykonali piosenkę zespołu The BeatlesWith A Little Help From My Friends”.

W następnym roku, Ser wykonał piosenkę zespołu Queen'sYou're My Best Friend”.

Z kolei w roku 2008 zespół występujący na paradzie zaczął śpiewać piosenkę „Best Friends” („Najlepsi przyjaciele”), napisaną przez Harry'ego Nilsona do pewnego amerykańskiego serialu. Nagle piosenka ucichła i zaczął lecieć utwór „Never Gonna Give You Up”, napisany przez Ricka Astleya, robiąc dowcip wszystkim oglądającym paradę nazywany mianem rickrollingu. W trakcie zakończenia przedstawienia Ser wykrzyczał „I like rickrolling! (ang. „Lubię rickrolling!”), a w poprzednich latach – I like chocolate milk! (ang. „Lubię mleko czekoladowe!”)

Przypisy

Linki zewnętrzne

Koprodukcje
międzynarodowe Programy rozrywkowe
Staraoke (2009) • Dance Club (2010)
Filmy telewizyjne
Filmy kinowe
Atomówki (2002) • Samuraj Jack (TBA) • Ben 10 (TBA) • Kapitan Planeta (TBA)
Twórcy kreskówek Gry Siostrzane kanały