Drużynowy Puchar Świata na żużlu

Skocz do: nawigacji, szukaj

Drużynowy Puchar Świata (DPŚ) – cykl zawodów żużlowych organizowanych pod patronatem Międzynarodowej Federacji Motocyklowej od 2001 jako kontynuacja Drużynowych Mistrzostw Świata. Zwycięzca otrzymuje przechodnie trofeum im. Ove Fundina.

Turniej finałowy odbywa się podczas jednego tygodnia.

Historia

Zasady wprowadzonego w 2001 roku Drużynowego Pucharu Świata zmieniają się praktycznie co roku. Celem cyklu jest wyłonienie najlepszej reprezentacji narodowej na żużlu.

2001-2003

W 2001 zgłosiło się 16 narodowych drużyn. W finałach startowało 12 drużyn (osiem rozstawionych + cztery z rund kwalifikacyjnych). Podzielono je na trzy grupy (po cztery drużyny), zwycięzcy grup zagwarantowali sobie bezpośredni awans do wielkiego finału, drużyny z drugich miejsc oraz dwie najlepsze drużyny spośród drużyn, które zajeły miejsce trzecie awansowały do barażu. Dwie najlepsze drużyny z barażu uzupełniły stawkę finalistów. W wielkim finale pięć drużyn walczyło o medale. W barażach oraz wielkich finałach w jednym biegu walczyło pięciu zawodników. W 2002 zgłosiło się 14 drużyn. Dziesięć drużyn z poprzedniego roku miało zagwarantowany udział w finałach, a o pozostałe dwa wolne miejsca walka toczyła się w rundzie kwalifikacyjnej. W 2003 system rozgrywek nie zmienił się, zgłosiło się 15 narodowych drużyn.

2004

Zrezygnowano z pięcioosobowych biegów. Do rozgrywek zgłosiło się 14 drużyn. W finałach, zamiast 12 drużyn, wystąpiło osiem (sześć najlepszych z DPŚ z 2003 + dwie z rund kwalifikacyjnych). Finalistów podzielono na dwie grupy (po cztery drużyny), zwycięzcy tych grup awansowali bezpośrednio do wielkiego finału, a drużyny z miejsc drugiego i trzeciego walczyły w barażu o dwa miejsca w wielkim finale. We wszystkich turniejach uczestniczyły cztery drużyny, w każdym biegu brało udział czterech zawodników.

2005-2011

W 2005 finały nie odbyły się na terytorium jednego kraju, zachowano natomiast tygodniowy układ imprezy. Turnieje grupowe odbyły się w Szwecji i Anglii, baraż i wielki finał w Polsce. Zasady te nie uległy zmianom w następnych sezonach. W 2006 półfinały odbyły się w Polsce i Szwecji, a decydujące zawody w Wielkiej Brytanii. W 2007 półfinaliści ścigali się w Danii i Wielkiej Brytanii, natomiast o medale walczyli w Polsce. W 2008 półfinały odbyły się w Polsce i Anglii, a wielki finał w Danii. Z kolei w 2009 mieliśmy sytuację analogiczną jak w 2007, z tą różnicą, że angielski półfinał odbył się w Peterborough, a nie w Coventry. W 2010 roku po raz pierwszy reprezentacja Polski wywalczyła złoto na obcej ziemi - stało się to w duńskim Vojens, a w pokonanym polu zostały drużyny gospodarzy, Szwecji i Wielkiej Brytanii. W 2011 półfinały odbyły się w angielskim King's Lynn i duńskim Vojens. Automatycznie awansowały z nich Polska i Dania, natomiast w barażu musiały walczyć Wielka Brytania, Rosja, Szwecja i Australia. Odpadły Czechy i Niemcy. Z barażu w Gorzowie Wielkopolskim do finału awansowały ekipy Australii i Szwecji, w którym 3 raz z rzędu okazała się najlepsza Polska.

Medaliści

Legenda:     w - wykluczenie;     d - defekt;     u - upadek;     t - taśma;     - - nie startował w biegu (został zmieniony, lub kontuzjowany);     ! - joker, punkty liczone podwójnie

Reprezentacje występujące w DPŚ

Legenda
  • – Mistrzostwo
  • – Wicemistrzostwo
  • – Trzecie miejsce
  • 4–12 – miejsca 4-12
  •  ••  – Zakwalifikowani, ale się wycofali
  •  •  – Nie zakwalifikowali się
  •     – Nie brali udziału
  •    – Gospodarze finału i barażu
  • Q – Zakwalifikowali się do najbliższego turnieju
  • q – Będą brali udział w najbliższych eliminacjach

Klasyfikacja medalowa

Zobacz też

Linki zewnętrzne