Dwujęzyczne nazewnictwo geograficzne w Polsce

Skocz do: nawigacji, szukaj

Dwujęzyczne nazewnictwo geograficzne w Polsce — zgodnie z ustawą z dnia 6 stycznia 2005 r. o mniejszościach narodowych i etnicznych oraz o języku regionalnym na terenach zamieszkanych przez mniejszości narodowe, etniczne lub posługujące się językiem regionalnym, istnieje możliwość wprowadzenia nazewnictwa geograficznego w językach mniejszości.

Nazwy takie można wprowadzić wyłącznie w językach mniejszości uznanych ww. ustawą (mniejszości narodowe: białoruska, czeska, litewska, niemiecka, ormiańska, rosyjska, słowacka, ukraińska i żydowska; mniejszości etniczne: karaimska, łemkowska, romska i tatarska) oraz w języku regionalnym (kaszubskim).

Dodatkowe nazwy w językach mniejszości można wprowadzać dla obiektów fizjograficznych, miejscowości i ich części oraz dla ulic i placów. Nazwy miejscowości niezamieszkanych, obiektów fizjograficznych oraz ulic, placów itp. w językach mniejszości mogą być ustalone tylko w gminach, w których mniejszość, w której języku ma być ustanowiona nazwa, stanowi co najmniej 20% mieszkańców. W przypadku miejscowości zamieszkanych, nazwy mniejszościowe mogą być ustalane również dla gmin nie spełniających wymogu ilościowego liczby zamieszkującej jej mniejszości. Dla takich miejscowości można wprowadzić nazwę dodatkową o ile w wyniku konsultacji, których zasady i tryb przeprowadzenia określa rada gminy, za taką nazwą opowie się ponad 50% mieszkańców[1].

Nazwy miejscowości i obiektów fizjograficznych w językach mniejszości mogą być wprowadzone na terenie całej gminy lub jej części. Nazwy te nie mogą być stosowane samodzielnie i muszą zawsze wystąpić po oficjalnej nazwie w języku polskim. Nazwy w językach mniejszości nie mogą nawiązywać do nazw z okresu 1933-45 nadanych przez władze Trzeciej Rzeszy Niemieckiej lub Związku Radzieckiego. Ograniczenie to ma na celu niedopuszczenie do przywracania nazw nadanych w okresie II wojny światowej przez okupacyjne władze niemieckie i radzieckie, oraz na niedopuszczeniu przywracania nazw nadanych przez władze Niemiec po roku 1933, kiedy to na masową skalę germanizowano nazwy geograficzne pochodzenia nie niemieckiego, np. wtedy zamieniono nazwę pochodzenia słowiańskiego Goradze (obecna polska nazwa to Górażdże) na Waldenstein oraz Sczedrzik (obecnie Szczedrzyk) na Hitlersee[2].

Dodatkowe nazwy mogą być używane jedynie na obszarze gmin wpisanych do Rejestru gmin, na których obszarze używane są nazwy w języku mniejszości prowadzonego przez ministra właściwego do spraw wyznań religijnych oraz mniejszości narodowych i etnicznych (obecnie jest to minister administracji i cyfryzacji, do listopada 2011 roku był to minister spraw wewnętrznych i administracji). Wpisu do tego rejestru minister dokonuje na wniosek rady gminy po zasięgnięciu opinii, odnośnie każdej z proponowanych nazw, Komisji Nazw Miejscowości i Obiektów Fizjograficznych.

Gminy z podwójnym nazewnictwem

Gminy, w których wprowadzono dodatkowe nazwy w językach mniejszości (stan na 29.04.2011)

Dotychczas (stan na 17 listopada 2011 r.) ustalono dodatkowe nazwy w języku mniejszości narodowej dla 787 miejscowości i ich części (dla 11 miast, 554 wsi, 122 części wsi, 40 przysiółków, 26 osad, 10 osad leśnych (leśniczówek), 19 kolonii i 5 części kolonii) w 42 gminach – 324 nazwy niemieckie, 397 nazw kaszubskich, 30 nazw litewskich, 27 nazw białoruskich i 9 nazw łemkowskich, jednak w żadnej z gmin nie ustalono dodatkowych nazw dla wszystkich miejscowości lub ich części. Nie ustalono także żadnej nazwy dla obiektu fizjograficznego, ani formalnie nie wprowadzono dodatkowych nazw ulic i placów (nazwy takie jednak spotykane są w niektórych miejscowościach).

Poniższa lista zawiera wszystkie ustalone nazwy w językach mniejszości ułożone wg gmin, gminy natomiast ułożono chronologicznie wg kolejności wpisania ich do Rejestru. W gminach nazwy ułożono alfabetycznie wg nazw polskich oddzielonych ukośnikiem od nazw w językach mniejszości. Liczbę i rodzaj miejscowości i ich części podano za rejestrem TERYT.

Gmina Radłów

Pierwszą gminą wpisaną do Rejestru została gmina Radłów, w której od 22 grudnia 2006 roku istniało 11 dwujęzycznych, polsko-niemieckich, nazw wsi i osad (na łącznie wymienianych w rejestrze TERYT 28 miejscowości i ich części znajdujących się w tej gminy):

Gmina Radłów złożyła 12 wniosków o ustalenie dodatkowych nazw miejscowości w języku niemieckim lecz Komisja Nazw Miejscowości i Obiektów Fizjograficznych, od której opinii zależy wprowadzenie nazw w językach mniejszości, początkowo pozytywnie zaopiniowała tylko 11 nazw. 12. nazwa Biskupskie Drogi/Strassenkrug dla przysiółka została zatwierdzona i dopisana do Rejestru 29 października 2007.

Gmina Cisek

Tablica z podwójną nazwą przed wjazdem do Ciska

Kolejną dwujęzyczną gminą, została gmina Cisek, w której od 11 października 2007 roku istnieje 14 dwujęzycznych, polsko-niemieckich nazw wsi (niemieckie nazwy otrzymały wszystkie samodzielne wsie gminy; nie ustalono natomiast niemieckich nazw dla wymienianych w rejestrze TERYT 6 części wsi i 7 przysiółków):

Gmina Stężyca

14 listopada 2007 w gminie Stężyca wprowadzono 45 kaszubskich nazw dla wsi, części wsi, kolonii i części kolonii:

20 maja 2008 do wcześniej wprowadzonych 45 kaszubskich nazw dodano 10 kolejnych:

Ogółem w gminie wprowadzono 55 nazw miejscowości i ich części; dodatkowych kaszubskich nazw nie ustalono jednak dla jednej wsi (Łosienice), 3 części wsi i 2 części kolonii.

Gmina Chmielno

Czwartą gminą, dla której ustalono dodatkowe nazwy geograficzne jest gmina Chmielno, w której 3 grudnia 2007 wprowadzono nazwy w języku kaszubskim. Na zgłoszonych przez gminę 37 nazw wsi, części wsi, osad i kolonii (na 38 istniejących w gminie) MSWiA ustaliło 31 nazw, natomiast spośród zaproponowanych kaszubskich nazw dla 18 jezior i jednej rzeki nie wprowadzono żadnej[3].

Gmina Leśnica

Tablica z podwójną nazwą przed wjazdem do Góry Świętej Anny

11 kwietnia 2008 w gminie Leśnica wprowadzono 12 niemieckich nazw dla wsi i miasta (nie wprowadzono natomiast dodatkowych nazw dla 9 części miasta, części wsi, przysiółków i osad):

Gmina Rudnik

Tablica z podwójną nazwą przed wjazdem do Łubowic

11 kwietnia 2008 w gminie Rudnik wprowadzono 1 niemiecką nazwę dla wsi Łubowice/Lubowitz (nie wprowadzono natomiast niemieckich nazw dla części tej wsi). Rudnik jest pierwszą gminą, w której wprowadzono dodatkowe nazwy w języku mniejszości, pomimo że mniejszość ta stanowi poniżej 20% mieszkańców gminy (13,4%[4]).

Gmina Tarnów Opolski

Tablica z podwójną nazwą przed wjazdem do Kosorowic

14 kwietnia 2008 w gminie Tarnów Opolski wprowadzono 8 niemieckich nazw dla wsi (nie wprowadzono nazw dla dwóch części wsi i jednego przysiółka):

Gmina Chrząstowice

20 maja 2008 w gminie Chrząstowice wprowadzono 9 niemieckich nazw dla wsi (natomiast nie wprowadzono dodatkowych nazw dla części wsi, osady i leśniczówki):

Gmina Izbicko

Tablica z podwójną nazwą przed wjazdem do Izbicka

20 maja 2008 w gminie Izbicko wprowadzono 11 niemieckich nazw dla wsi (nie wprowadzono niemieckich nazw zaś dla 5 przysiółków i jednej kolonii):

Gmina Puńsk

20 maja 2008 w gminie Puńsk wprowadzono 30 litewskich nazw dla wsi i osady (nie wprowadzono dodatkowych nazw dla 3 wsi i 20 części wsi):

Gmina Dobrodzień

4 lipca 2008 w gminie Dobrodzień wprowadzono 25 niemieckich nazw dla miasta, wsi, części wsi, przysiółków i kolonii (nie wprowadzono dodatkowych nazw dla 18 części miasta, części wsi, przysiółków, osad i leśniczówek):

Gmina Jemielnica

14 listopada 2008 w gminie Jemielnica wprowadzono 6 niemieckich nazw dla wsi (pominięto natomiast jedną wieś, 4 części wsi, 6 przysiółków, 3 leśniczówki i jedno wybudowanie):

Gmina Kolonowskie

14 listopada 2008 w gminie Kolonowskie wprowadzono 4 niemieckie nazwy dla miasta i wsi (na ogółem 13 miejscowości i ich części znajdujących się w gminie):

Gmina Krzanowice

19 listopada 2008 w gminie Krzanowice wprowadzono 4 niemieckie nazwy dla miasta i wsi, 1 grudnia 2009 wprowadzono niemiecką nazwę dla kolejnej wsi (dodatkowych nazw nie nadano jednej części wsi):

Gmina Ujazd

19 listopada 2008 w gminie Ujazd wprowadzono 10 niemieckich nazw dla miasta i wsi (nie wprowadzono dodatkowych nazw dla 12 części miasta, części wsi, przysiółków i osad):

Gmina Zębowice

19 listopada 2008 w gminie Zębowice wprowadzono 10 niemieckich nazw dla wsi i przysiółka (nie wprowadzono takich nazw dla 5 części wsi i 12 przysiółków):

Gmina Biała

24 listopada 2008 w gminie Biała wprowadzono 30 niemieckich nazw dla miasta, wsi i przysiółków (na 45 miejscowości i ich części istniejących w gminie):

Gmina Gorlice

Tablica z podwójną nazwą przed wjazdem do Bielanki

24 listopada 2008 w gminie Gorlice wprowadzono 1 łemkowską nazwę dla wsi Bielanka/Білянка (nie wprowadzono natomiast łemkowskich nazw dla 8 części Bielanki).

Gmina Strzeleczki

24 listopada 2008 w gminie Strzeleczki wprowadzono 19 niemieckich nazw dla wsi i przysiółków (nie wprowadzono dodatkowej nazwy dla jednego przysiółka):

Gmina Murów

31 marca 2009 w gminie Murów wprowadzono 13 niemieckich nazw dla wsi i przysiółków (spośród 23 miejscowości i ich części znajdujących się w gminie):

Gmina Walce

3 czerwca 2009 w gminie Walce wprowadzono 9 niemieckich nazw dla wsi (nie wprowadzono dodatkowych niemieckich nazw dla 11 części wsi, przysiółków i osad):

Gmina Głogówek

1 grudnia 2009 w gminie Głogówek wprowadzono 21 niemieckich nazw dla miasta, wsi i przysiółków, spośród 23 nazw zgłoszonych przez Gminę[5]. 30 kwietnia 2010 r. wprowadzono kolejną nazwę dla przysiółka Chudoba. Dotychczas nie wprowadzono dodatkowych niemieckich nazw dla 17 części miasta, wsi, części wsi, przysiółków i folwarku:

Gmina Sierakowice

1 grudnia 2009 w gminie Sierakowice wprowadzono 62 kaszubskie nazwy dla wsi, części wsi, kolonii i osady spośród 65 nazw zgłoszonych przez Gminę[6], te trzy początkowo nie wprowadzone nazwy wprowadzono ostatecznie 30 kwietnia 2010 r. (w gminie nie wprowadzono dodatkowych kaszubskich nazw dla jednej części wsi i jednej leśniczówki):

Gmina Komprachcice

Dwujęzyczna tablica w Osinach

1 grudnia 2009 w gminie Komprachcice wprowadzono 10 niemieckich nazw dla wsi i przysiółka (nie wprowadzono dodatkowych niemieckich nazw dla 4 części wsi i osady).

W Chmielowicach stanęły tablice z błędną niemiecką nazwą - zamiast Chmiellowitz widnieje tam napis Chmielowitz (przez jedno "l"). Pomimo wymiany tablic w 2011 w związku z licznymi wandalizmami, nadal widnieje na nich błędna nazwa.

Gmina Dobrzeń Wielki

1 grudnia 2009 w gminie Dobrzeń Wielki wprowadzono 9 niemieckich nazw dla wsi (nie wprowadzono dodatkowych niemieckich nazw dla 23 części wsi, przysiółków i osad):

Gmina Bytów

1 grudnia 2009 w gminie Bytów wprowadzono 19 kaszubskich nazw dla miasta, wsi, przysiółków, osady i osad leśnych. 30 kwietnia 2010 r. wprowadzono 4 kolejne nazwy dla wsi, części wsi i przysiółka. Dotychczas nie wprowadzono dodatkowych kaszubskich nazw dla 17 wsi, części wsi, przysiółków i osad. W gminie tej wprowadzono kszubskie nazwy, pomimo że ludność posługująca się językiem kaszubskim niemal nie występuje w tej gminie – według danych ze spisu powszechnego w 2001 r., jedynie 71 osób, co stanowi zaledwie 0,30% mieszkańców gminy zadeklarowało używanie w kontaktach domowych języka kaszubskiego[4].

Gmina Szemud

30 kwietnia 2010 r. w gminie Szemud wprowadzono 22 kaszubskie nazwy dla wsi i części wsi. 10 stycznia 2011 r. wprowadzono kaszubską nazwę dla kolejnej wsi. Dotychczas nie wprowadzono dodatkowych nazw dla 82 wsi, części wsi i osad).

Gmina Linia

30 kwietnia 2010 r. w gminie Linia wprowadzono 34 kaszubskie nazwy dla wsi, części wsi, przysiółków, osad i kolonii (nie wprowadzono dodatkowych nazw dla jednej części wsi i jednej osady).

Gmina Łubniany

30 kwietnia 2010 r. w gminie Łubniany wprowadzono 11 niemieckich nazw dla wsi (nie wprowadzono dodatkowych nazw dla 17 części wsi i przysiółków).

Gmina Prószków

30 kwietnia 2010 r. w gminie Prószków wprowadzono 14 niemieckich nazw dla miasta i wsi. 17 listopada 2011 r. wprowadzono kolejną nazwę dla wsi Przysiecz. Dotychczas nie wprowadzono dodatkowych nazw dla 20 części miasta, części wsi, przysiółków i osady).

Gmina Gogolin

30 kwietnia 2010 r. w gminie Gogolin wprowadzono 9 niemieckich nazw dla wsi (nie wprowadzono dodatkowych nazw dla części i przysiółków tych wsi oraz dla samego miasta Gogolin[7] i jego części). W gminie tej wprowadzono niemieckie nazwy, pomimo że mniejszość niemiecka stanowi poniżej 20% mieszkańców gminy (11,6%[4]).

Gmina Lasowice Wielkie

16 sierpnia 2010 r. w gminie Lasowice Wielkie wprowadzono 13 niemieckich nazw dla wsi i osady (nie wprowadzono dodatkowych nazw dla 40 części wsi, kolonii, przysiółków, osad i innych).

Gmina Kartuzy

16 sierpnia 2010 r. w gminie Kartuzy wprowadzono 25 kaszubskich nazw dla miasta i wsi, 29 kwietnia 2011 nazwę dla kolejnej jednej wsi (nie wprowadzono dodatkowych nazw dla 61 części wsi, osad, kolonii, części kolonii i leśniczówek). W gminie tej wprowadzono kszubskie nazwy, pomimo że ludność posługująca się językiem kaszubskim stanowi poniżej 20% mieszkańców gminy (18,2%[4]).

Gmina Bierawa

10 stycznia 2011 r. w gminie Bierawa wprowadzono 9 niemieckich nazw dla wsi. Poczatkowo propozycja przyjęcia niemieckiej nazwy Oderwalde dla wsi Dziergowice została zaopiniowana negatywnie przez Komisję Nazw Miejscowości i Obiektów Fizjograficznych, wg której nazwa niemiecka to Dziergowitz[8]. Jednak po ponownym przeanalizowaniu kwestii tej nazwy została ona ostatecznie przyjęta przez Komisję[9] i 24.05.2010 urzędowo wprowadzona. Dotychczas nie wprowadzono dodatkowych nazw dla 9 wsi, przysiółków i osady.

Gmina Brusy

10 stycznia 2011 r. w gminie Brusy wprowadzono 62 kaszubskie nazwy dla miasta, wsi, części wsi, kolonii, osad i osad leśnych (nie wprowadzono dodatkowych nazw dla 38 części wsi, kolonii, osad i osad leśnych). W gminie tej wprowadzono kaszubskie nazwy, pomimo że ludność posługująca się językiem kaszubskim niemal nie występuje w tej gminie – według danych ze spisu powszechnego w 2001 r., jedynie 78 osób, co stanowi zaledwie 0,60% mieszkańców gminy, zadeklarowało używanie w kontaktach domowych języka kaszubskiego[4].

Gmina Parchowo

10 stycznia 2011 r. w gminie Parchowo wprowadzono 29 kaszubskich nazw dla wsi, części wsi, przysiółków, kolonii i osad. Nie wprowadzono wówczas dodatkowych nazw dla 6 wsi, przysiółka i osady – propozycje przyjęcia dla nich kaszubskich nazw negatywnie zaopiniowała Komisja Nazw Miejscowości i Obiektów Fizjograficznych, wg której powinny one mieć inne nazwy, niż te zaproponowane przez gminę. Komisja również nie przyjęła zaproponowanych kaszubskich nazw dla 3 rzek, 10 jezior i jednego rezerwatu[8]. Poprawione nazwy 6 miejscowości urzędowo wprowadzono 24 maja 2011, dotychczas nie wprowadzono dodatkowej nazwy dla jednej leśniczówki.

Gmina Orla

11 stycznia 2011 r. w gminie Orla wprowadzono 25 białoruskich nazw dla wsi i kolonii. 17 listopada 2011 r. wprowadzono kolejne dwie nazwy dla wsi Gredele i kolonii Gredele-Kolonia. Dotychczas nie wprowadzono dodatkowej nazwy dla jednej kolonii.

Dwujęzyczna tablica przy wjeździe do wsi Oleksze

Z białoruską nazwą wsi Spiczki wynikły pewne komplikacje. Rada Gminy uchwaliła zapis jej nazwy w formie Cnічкі z literą „n” z alfabetu łacińskiego zamiast w formie Спічкі z literą „п” z cyrylicy[10]. Nazwę w tej postaci przyjęła Komisja Nazw Miejscowości i Obiektów Fizjograficznych, a następnie Minister Spraw Wewnętrznych i administracji zamieścił ją w Rejestrze gmin, na których obszarze używane są nazwy w języku mniejszości. W efekcie nazwę w tym zapisie zamieszczono na tablicach przed wjazdem do miejscowości[11].

Gmina Reńska Wieś

11 stycznia 2011 r. w gminie Reńska Wieś wprowadzono 15 niemieckich nazw dla wsi (nie wprowadzono dodatkowych nazw dla 6 części wsi i przysiółków).

Gmina Sulęczyno

13 stycznia 2011 r. w gminie Sulęczyno wprowadzono 27 kaszubskich nazw dla wsi, części wsi i osad (nie wprowadzono dodatkowych nazw dla 24 części wsi i osad). Z zaproponowanych przez gminę kaszubskich nazw Komisja Nazw Miejscowości i Obiektów Fizjograficznych zaopiniowała negatywnie trzy nazwy dla miejscowości i jedną dla rzeki[8].

Gmina Polska Cerekiew

29 kwietnia 2011 r. w gminie Polska Cerekiew wprowadzono 12 niemieckich nazw dla wsi (nie wprowadzono dodatkowych nazw dla wsi, 5 części wsi i 3 przysiółków).

Gmina Somonino

29 kwietnia 2011 r. w gminie Somonino wprowadzono 14 kaszubskich nazw dla wsi. 17 listopada 2011 r. wprowadzono kolejne dwie nazwy dla wsi Połęczyno i Wyczechowo. Dotychczas nie wprowadzono dodatkowych nazw dla 20 części wsi, osad, kolinii i leśniczówki.

Gmina Uście Gorlickie

17 listopada 2011 w gminie Uście Gorlickie wprowadzono 8 łemkowskich nazw dla wsi (nie wprowadzono natomiast łemkowskich nazw dla 13 części tych wsi).

Nazwy ulic w językach mniejszości

Tablica z polską i kaszubską nazwą ulicy w Ostrzycach w gminie Somonino; ponieważ w gminie 30,8% mieszkańców zadeklarowało posługiwanie się językiem kaszubskim gmina ma prawo wprowadzić dwujęzyczne nazwy ulic, jednak dotychczas formalnie tego nie uczyniła
Tablica z polską i kaszubską nazwą ulicy w Jastarni; ponieważ w gminie 19,7% mieszkańców zadeklarowało posługiwanie się językiem kaszubskim gmina nie ma prawa wprowadzić dwujęzycznych nazw ulic

Zgodnie z ustawą o mniejszościach narodowych i etnicznych dodatkowe nazwy w językach mniejszości można wprowadzać dla ulic i placów wyłacznie w gminach, w których mniejszość, w której języku ma być ustanowiona nazwa, stanowi co najmniej 20% mieszkańców, a fakt takiego wprowadzenia musi być zaakceptowany przez MSWiA poprzez wpisanie gminy do "Rejestru gmin, na obszarze których używane są dodatkowe nazwy ulic"[12]. Pomimo, że obecnie rejestr nie zawiera żadnego wpisu[13][14], w niektórych gminach pojawiły się dwujęzyczne tablice z nazwami ulic.

Ustawa o języku polskim, wprowadza w art. 10 możliwość towarzyszenia napisom przeznaczonym do odbioru publicznego ich wersji w przekładzie na język obcy, a wydane doń rozporządzenie precyzuje, że przepis ten stosuje się m.in. do miejscowościa, w których występują zwarte środowiska mniejszości narodowych lub grup etnicznych[15], jednak ustawa w art. 11 stwierdza, że takie przekłady nie mogą dotyczyć nazw własnych – zatem na podstawie tej ustawy nie można wprowadzać nazw ulic i placów w innych językach niż polski.

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ Interpretacja ustawy o mniejszościach narodowych...
  2. ↑ M. Choroś, Ł. Jarczak, S. Sochacka: Słownik nazw miejscowych Górnego Śląska polsko-niemiecki i niemiecko-polski, Państwowy Instytut Naukowy-Instytut Śląski w Opolu, Opole 1993
  3. ↑ http://bip.chmielno.pl/upload/12302/UCHWALA_Nr_IV_popr_wniosek_o_wpis_do_rejestru.doc Uchwała nr IV/44/2007 Rady Gminy Chmielno z dnia 27.02.2007 roku zmieniająca uchwałę w sprawie wniosku o wpisanie Gminy Chmielno do rejestru gmin, na których obszarze używane są nazwy w języku mniejszości
  4. ↑ 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 Mniejszości według województw, powiatów i gmin w 2002 r.
  5. ↑ Głogówek – Oberglogau
  6. ↑ Gmina Sierakowice
  7. ↑ W tym przypadku nazwa w języku niemieckim jest taka sama jak w języku polskim - Gogolin
  8. ↑ 8,0 8,1 8,2 Uchwała Nr 12/9/XI/2010 Komisji Nazw Miejscowości i Obiektów Fizjograficznych z dnia 9 listopada 2010 r.
  9. ↑ www.nto.pl "Oderwalde jest zgodne z prawem"
  10. ↑ Uchwała Nr XXV-211-09 Rady Gminy Orla z dnia 30 września 2009 r. w sprawie ustalenia dodatkowych nazw miejscowości w języku białoruskiej mniejszości narodowej
  11. ↑ Peršy tablici i peršy nevdačy
  12. ↑ Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 30 maja 2005 r. w sprawie Rejestru gmin, na których obszarze są używane nazwy w języku mniejszości, wzorów wniosków o wpisanie do tego Rejestru oraz o ustalenie dodatkowej nazwy miejscowości lub obiektu fizjograficznego w języku mniejszości narodowej lub etnicznej albo w języku regionalnym (Dz.U. 2005 nr 102 poz. 857)
  13. ↑ Nazwy w językach mniejszości w Polsce. Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej. [dostęp 29 czerwca 2010].
  14. ↑ Raport Dotyczący Sytuacji Mniejszości Narodowych i Etnicznych oraz Języka Regionalnego w RP. Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji. [dostęp 5 październik 2010].
  15. ↑ Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 marca 2002 r. w sprawie wypadków, w których nazwom i tekstom w języku polskim mogą towarzyszyć wersje w przekładzie na język obcy. (Dz.U. 2002 nr 37 poz. 349)

Bibliografia