Dynastia Sui (581-618) opanowała Chiny po okresie Dynastii Południowych i Północnych, kończąc trwający od upadku dynastii Han okres rozbicia. Dynastię Sui założył cesarz Wen, którego stolicą był Chang'an.

Panowanie Wen Di

Cesarz Wen wprowadził liczne reformy, mające na celu wzmocnienie kraju po okresie rozbicia: rozdzielił odłogi pomiędzy chłopów i byłych żołnierzy, skrócił służbę wojskową, złagodził kary (karę śmierci w wielu przypadkach zastąpiono obowiązkiem pracy na rzecz państwa) i zainicjował wielkie roboty publiczne. W czasach jego panowania zbudowano sieć spichlerzy, które miały zapewnić zapasy na wypadek wojen i głodu, odremontowano także zaniedbany system irygacyjny. W roku 603 Wen Di został zamordowany przez spiskowców, prawdopodobnie z rozkazu syna, który obawiał się utraty dziedzictwa.

Panowanie Yang Di

Yangdi przeniósł stolicę do Luoyangu. Rozmiłowany w literaturze, sztuce i podbojach, kontynuował reformy rozpoczęte przez ojca, lecz duże kwoty wydawał na budowę pałaców i wyniszczające podróże po cesarstwie z całym orszakiem. W roku 605 najechał królestwo Czampa, w tej kampanii odniósł połowiczne zwycięstwo. Już w pierwszej wojnie przeciwko Korei (611) jego olbrzymia armia została odparta, dwie kolejne wyprawy (613-614) zakończyły się klęskami. Osłabione, pozbawione armii państwo najechali Turcy Wschodni, cesarz uciekł na południe, a w 618 roku został uduszony przez swoich dworzan. W konsekwencji walk wewnętrznych, które wybuchły po śmierci Yangdi, na tron wstąpił Li Yuan i dał początek nowej Dynastii Tang.

Ważniejsze wydarzenia i wynalazki

• Zbudowano Wielki Kanał