Elektronika – dziedzina techniki i nauki zajmująca się wytwarzaniem i przetwarzaniem sygnałów w postaci prądów i napięć elektrycznych lub pól elektromagnetycznych.

Do realizacji tych celów służą różnorodne przyrządy i układy:

• elementy aktywne: półprzewodnikowe (tranzystory, tyrystory, układy scalone itp.), lampy próżniowe (diody, triody, pentody itd.)
• elementy bierne: rezystory, kondensatory, cewki, diody półprzewodnikowe itp.
• elementy akustoelektroniczne: filtry, rezonatory, linie opóźniające, czujniki itp.
• elementy optoelektroniczne: lasery, światłowody, detektory promieniowania itp.
• elementy fotoniczne (łączące elementy akustoelektroniczne z optoelektronicznymi): modulatory, wzmacniacze, detektory itp.

Historycznie elektronika wyrosła z radiotechniki – pierwszymi układami elektronicznymi były powstające w czasach I wojny światowej nadajniki i odbiorniki radiowe. Jest nauką interdyscyplinarną skupiającą w sobie przede wszystkim wiedzę elektroniki przemysłowej, elektrotechniki i elektrochemii, ale również automatyki, telekomunikacji, informatyki itp.

Obecnie elektronika ze względu na zapotrzebowanie z różnych dziedzin życia zawiera w sobie jeszcze więcej kierunków. Do najważniejszych oprócz radiotechniki należą też optoelektronika, telekomunikacja, elektronika cyfrowa, mikroelektronika, lasery. Swój rozwój elektronika zawdzięcza badaniom w różnych dziedzinach nauki, głównie chemii, fizyce (półprzewodniki, optyka, magnetyzm) i matematyce (symulowanie układów, analiza zachowania, przetwarzanie sygnałów, analiza stabilności i inne).

Źródła

1. J. Chabłowski, W. Skulimowski Elektronika w pytaniach i odpowiedziach, WN-T, Warszawa 1982
2. F. Przezdziecki Elektrotechnika i elektronika, PWN, Warszawa 1982
3. J. Watson, Elektronika, WKiŁ, Warszawa 2006