Europejskie referendum konstytucyjne w Holandii dotyczące ratyfikacji traktatu ustanawiającego Konstytucję dla Europy rozpoczęło się 1 czerwca 2005.

Przygotowania i poglądy

W początkowej fazie kampanii rząd wydał 4,5 mln € na kampanię informacyjną. W kampanię wyborczą partie zaangażowały 1 mln €:

• 400 tys. € partie popierające głosowanie "za",
• 400 tys. € partie popierające głosowanie "przeciw",
• 200 tys. € ogólna informacja i edukacja.

Pod koniec kampanii rząd wyłożył dodatkowo 3,5 mln € w celu promocji postaw sprzyjających konstytucji.

Zarówno partia rządząca, jak i większość partii z opozycji parlamentarnej poparły konstytucję. Głównymi adwersarzami traktatu stały się: Partia Socjalistyczna, Lista Pima Fortuyna, Grupa Wildersa, Polityczna Partia Protestantów i ChristenUnie.

Było to pierwsze referendum w historii Holandii. Zgodnie z holenderskim prawem referenda nie są wiążące dla parlamentu. Decyzja wyborców może zostać podważona, szczególnie przy niskiej frekwencji. Jednak w przypadku przegranej konstytucji przy masowym głosowaniu rząd zapowiedział, że przyjmie ten wynik.

W cieniu francuskiego "nie"

Trzy dni przed głosowaniem w Holandii Francuzi odrzucili konstytucję w swoim referendum. Przeciwnicy traktatu uznali, że negatywny wynik w kraju, który tworzył sporą część spornego dokumentu, czyni holenderskie głosowanie bezprzedmiotowym. Jednak euroentuzjaści nawoływali do głosowania za konstytucją, aby pokazać, że Holendrzy są w Europie silniejsi niż Francuzi^{potrzebne źródło}. “Nie” znad Sekwany zostało z radością przywitane przez eurosceptyków, którzy mieli nadzieję, że ich kraj pójdzie tym samym śladem. Ich opinie potwierdzały negatywne dla konstytucji sondaże. Dużym problemem okazał się brak wiedzy o traktacie deklarowany przez połowę pytanych w badaniach Holendrów^{potrzebne źródło}.

Głosowanie

Głosującym w referendum postawiono pytanie:

Rezultat