Galeazzo Maria Sforza (ur. 24 stycznia 1444, zm. 26 grudnia 1476) – książę Mediolanu. Członek rodziny Sforzów, patron artystów. Był znany ze swego okrucieństwa, tyranii i żądzy bogactwa.

Galeazzo Maria był synem Francesco I Sforzy (włoskiego kondotiera i sojusznika Cosimo de' Medici) oraz Bianki Marii Visconti. Był starszym bratem Ludovica Sforzy. Z woli ojca zaręczył się z Doroteą Gonzaga, ale małżeństwo nie doszło do skutku z powodu kalkulacji politycznych Franciszka Sforzy. Po śmierci narzeczonej Galeazzo poślubił Bonę Sabaudzką, córkę księcia Sabaudii - Ludwika I.

Z Boną Sabaudzką miał czworo dzieci:

• Gian Galeazzo (1469-1494), księcia Mediolanu
• Ermes Maria (1470-1503), markiz Tortony
• Bianca Maria (1472–1510), żona (1) Filiberta I, księcia Sabaudii (2) cesarza Maksymiliana I
• Anna Maria (1473-1497), żona Alfonsa I d'Este, księcia Ferrary

Gian Galeazzo miał również kilkoro nieślubnych dzieci. Z Lukrecją Landriani:

• Carlo (1461-1483), hrabiego Magenta, męża Bianci Simonetta
• Caterinę (1463-1509), żonę (1) Girolamo Riario (2) Giacamo Feo (3) Giovanni de' Medici il Popolano
• Alessandro (1465-1523), pana Francavilla Bisio, męża Barbary Balbiani di Valchiavenna
• Chiarę (1467-1531), żonę (1) Pietro dal Verme di Sanguinetto (2) Fregosino Fregoso de Novi Ligure

Z innymi kobietami:

• Ottaviano (1477-1541), biskupa Lodi i Arezzo
• Galeazzo (1478-1515), hrabiego Melzo

Galeazzo Maria został zamordowany 26 grudnia w mediolańskim kościele Santo Stefano przez Carlo Viscontiego, Gerolamo Olgiatiego i Giovanni Andrea Lampugnani - wszyscy oni byli dworzanami Galeazzo Marii.