George H. W. Bush
George Herbert Walker Bush (ur. 12 czerwca 1924 w Milton) – amerykański polityk, republikanin, przedsiębiorca naftowy. W latach 1989-1993 41. prezydent Stanów Zjednoczonych, w latach 1981-1989 41. wiceprezydent Stanów Zjednoczonych, ojciec 43. prezydenta George’a W. Busha.
Biografia
George H. W. Bush pochodzi z zamożnej rodziny Wschodniego Wybrzeża. Jest synem senatora Partii Republikańskiej i bankiera z Wall Street, Prescotta Busha. W 1942 ukończył elitarną szkołę Phillips Academy w Andover.
W czasie II wojny światowej, podczas działań na Pacyfiku był pilotem pokładowego samolotu torpedowego Grumman TBF Avenger. Wykonał 58 lotów bojowych. W 1948 ukończył ekonomię na Uniwersytecie Yale. Od 1959 aktywny członek Partii Republikańskiej. W latach 1966-1970 deputowany do Izby Reprezentantów. 1971-1972 ambasador USA przy ONZ, gdzie dał się poznać jako twardy negocjator. Od grudnia 1972 do września 1974 przewodniczący Krajowego Komitetu Partii Republikańskiej. 1974-1975 szef misji łącznikowej w Pekinie. 1976-1977 dyrektor CIA. 1977-1981 dyrektor First National Bank. 1981-1989 wiceprezydent USA. Od 1981 przewodniczący Senatu. Będąc kandydatem Partii Republikańskiej zwyciężył w wyborach prezydenckich w 1988 pokonując demokratę Michaela Dukakisa.
Zwolennik aktywnej polityki zagranicznej USA. W stosunkach z ZSRR popierał Michaiła Gorbaczowa i próbował przeciwdziałać rozpadowi imperium sowieckiego. Prowadził działania na rzecz przywrócenia pokoju na Bliskim Wschodzie. Wyrażał poparcie na rzecz zniesienia apartheidu w RPA. Po rozwiązaniu ZSRR i powstaniu Wspólnoty Niepodległych Państw (1991) uznał nowe suwerenne państwa i zapoczątkował proces współpracy z Rosją.
W 1990 po zbrojnej napaści Iraku na Kuwejt zainicjował utworzenie międzynarodowych sił zbrojnych nad Zatoką Perską (operacja Pustynna Tarcza). Przy ich pomocy uwolnił Kuwejt od irackiej okupacji (operacja Pustynna Burza, styczeń – luty 1991).
W polityce zagranicznej zwolennik utrzymywania pokojowych stosunków z Rosją i redukcji zbrojeń strategicznych. Podpisał dwa rosyjsko-amerykańskie układy rozbrojeniowe: START I w 1991 i START II w 1993. W polityce wewnętrznej za jego rządów zwiększyła się inflacja, wzrosło bezrobocie i zadłużenie wewnętrzne, co było głównym powodem jego porażki wyborczej w 1992 z gubernatorem Arkansas, demokratą Billem Clintonem.
Wybrane odznaczenia
- Zaszczytny Krzyż Lotniczy
- Medal Lotniczy (trzykrotnie)
- Krzyż Wielki Orderu Białego Lwa (Czechy)
- Krzyż Wielki Orderu Krzyża Ziemi Maryjnej (Estonia)
- Krzyż Wielki Orderu Łaźni (Wielka Brytania)
- Wielki Krzyż Orderu Zasługi RFN
- Krzyż Wielki Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej (1995)[1]
Wybrane nagrody i wyróżnienia
- 1990 „Człowiek Roku” wg magazynu „Time”
- 1994 Honorowe Obywatelstwo Stołecznego Królewskiego Miasta Krakowa[2]
- 1999 Doktor honoris causa Uniwersytetu Karola w Pradze[3]
- 2005 Nagroda Jana Nowaka-Jeziorańskiego
Ciekawostki
- Jest najstarszym żyjącym, byłym prezydentem USA.
- Jest pierwszym prezydentem USA, który odwiedził Polskę dwukrotnie.
Przypisy
- ↑ M.P. z 1995 r. Nr 58, poz. 638
- ↑ Honorowe Obywatelstwo Stołecznego Królewskiego Miasta Krakowa. [dostęp 18 lutego 2011].
- ↑ Univerzita Karlova - Čestné doktoráty (cz.). [dostęp 2010-10-03].
Zobacz też
Linki zewnętrzne
- Biografia w Biographical Directory of the United States Congress (ang.)
- Na stronie Białego Domu
- Biografia Senat Stanów Zjednoczonych (ang.)
- Biblioteka prezydencka
- Photos of George Bush during the Gulf War.