Globalny raport konkurencyjności (ang. Global Competitiveness Raport) – rezultat corocznego badania porównawczego warunków rozwoju gospodarczego przeprowadzanego przez Światowe Forum Ekonomiczne. Określa on zdolności poszczególnych państw do zapewnienia długookresowego wzrostu gospodarczego.

Raport został po raz pierwszy opublikowany w 1979 roku i jest systematycznie poszerzany o nowe państwa (obecnie obejmuje 134). Początkowo raport zawierał 1 ranking opracowany pod kierownictwem Jeffreya Sachsa - Indeks Konkurencyjności (ang. Competitiveness Index) mający wskazywać podstawy średnio- i długoterminowego szybkiego rozwoju gospodarczego. W 2000 roku zmieniono jego nazwę na Indeks Wzrostu Konkurencyjności (ang. Growth Competitiveness Index) dla odróżnienia od bieżącego indeksu mikroekonomicznej konkurencyjności pod różnymi nazwami w różnych raportach. Od 2004 zastępowane są przez Globalny Indeks Konkurencyjności (ang. Global Competitivenss Index) opracowany we współpracy z Xavierem Sala-i-Martinem, profesorem ekonomii w Columbia University. Obliczany jest na podstawie 90 czynników. 2/3 z nich pochodzi z sondażu tysięcy dyrektorów z prawie wszystkich badanych krajów.

Filary konkurencyjności

Pomiar konkurencyjności oparty jest na 12 filarach:

• Wymagania podstawowe

1. Instytucje
2. Infrastruktura
3. Równowaga makroekonomiczna
4. Zdrowie i edukacja na poziomie podstawowym

• Czynniki poprawiające efektywność

1. Wyższe wykształcenie i doskonalenie zawodowe
2. Efektywność rynku dóbr
3. Efektywność rynku pracy
4. Poziom rozwoju rynku finansowego
5. Gotowość techniczna
6. Rozmiar rynku

• Czynniki innowacyjności i rozwoju

1. Jakość środowiska biznesowego
2. Innowacyjność

Filary są ze sobą silnie powiązane i wzajemnie się wzmacniają.

Etapy rozwoju gospodarki

Aby obliczyć indeks konkurencyjności wzrostu filarom nadaje się odpowiednią wagę, zależnie od tego, na jakim etapie rozwoju znajduje się określone państwo:

• Rozwój sterowany przez czynniki wytwórcze

Gospodarka kraju oparta jest na niewykwalifikowanej sile roboczej i zasobach naturalnych, przedsiębiorstwa konkurują niskimi cenami. Utrzymanie konkurencyjności jest zależne od dobrze funkcjonujących instytucji prywatnych i publicznych, odpowiedniej infrastruktury, stabilnej struktury makroekonomicznej, zdrowej i piśmiennej siły roboczej.

Przyjmuje się, że do tej grupy należą państwa o PKB per capita poniżej 2000 USD.

• Rozwój sterowany przez inwestycje

Na tym etapie państwa dążą do poprawienia efektywności produkcji i polepszenia jakości produktów. Konkurencyjność zależy od wyższego wykształcenia i szkolenia pracowników, efektywnego rynku dóbr, dobrze działającego rynku pracy, rozwiniętego rynku finansowego, dużego rynku krajowego lub zagranicznego i umiejętności wykorzystania istniejących technologii.

Przyjmuje się, że do tej grupy należą państwa o PKB per capita pomiędzy 3000 a 9000 USD

• Rozwój sterowany przez innowacje

Na tym etapie państwa są w stanie utrzymać wyższe płace i powiązany z nimi standard życia, jeśli mogą konkurować nowymi i wyróżniającymi się produktami. Firmy konkurują między sobą innowacyjnością i stosowaniem wyrafinowanych procesów produkcji.

Przyjmuje się, że do tej grupy należą państwa o PKB per capita powyżej 17000 USD

Indeks konkurencyjności wzrostu 2007-2008

Występowanie malarii a jej postrzeganie ^[1]

Zachorowalność na malarię i postrzegania jej wpływu są składowymi Globalnego indeksu konkurencyjności.

Przypisy

Bibliografia

• Raport Globalnej Konkurencyjności 2007-2008 (ang.)
• Raport Globalnej Konkurencyjności 2008-2009(ang.)
• L. Zienkowski, Co sprzyja rozwojowi gospodarczemu, Wydawnictwo Naukowe SCHOLAR, Warszawa 2005, ISBN 83-7383-149-5