Państwo  Niemcy Land Brandenburgia Burmistrz Klaus-Dieter Hübner Powierzchnia 43,75 km² Wysokość 45 m n.p.m. Ludność (31 grudnia 2008)
• liczba ludności
• gęstość
20 049
458 os./km² Nr kierunkowy 03561 Kod pocztowy 03172 Tablice rejestracyjne SPN 51°57′N 14°43′E / 51.95, 14.717Na mapach: 51°57′N 14°43′E / 51.95, 14.717 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Strona internetowa miasta

Guben, (dolnołuż. i pol. Gubin^[1], w latach 1961-1990 Wilhelm-Pieck-Stadt Guben) – miasto w niemieckiej części Dolnych Łużyc, znajdujące się na lewym brzegu Nysy Łużyckiej, w kraju związkowym Brandenburgia. Leży na granicy z Polską. W 1945 Guben zostało podzielone na część wschodnią, polską – Gubin i część zachodnią – Guben, obecnie samodzielne miasto. Do 2007 zlokalizowane były tutaj drogowe i kolejowe przejścia graniczne z Niemcami.

Historia

Po raz pierwszy wzmiankowane w pocz. XIII w. (1211) w dokumencie Henryka Brodatego zwalniającym z opłat celnych sól importowaną z Guben i podającym, że posiadało prawo składu. W 1235 nadano przywilej lokacyjny i magdeburskie prawa miejskie a w 1311 prawo do bicia własnej monety.

W XVI wieku (od 1526) miasto należało do Czech, następnie w 1620 wraz z całymi Dolnymi Łużycami weszło w skład Saksonii, by po klęsce Napoleona i wspierającej go Saksonii, na mocy postanowień kongresu wiedeńskiego w 1815 stać się częścią Prus a następnie Brandenburgii.

17 listopada 2006, otwarto w Guben tzw. Plastinarium kontrowersyjnego artysty niemieckiego Gunthera von Hagensa.

Demografia

Od II poł. XIX wieku miasto notowało dynamiczny rozwój demograficzny – w 1860 miasto liczyło ok. 15 tys. mieszkańców, by w 1939 posiadać ich 45,8 tys. (z czego ok. 28 tys. w części prawobrzeżnej).

Obecnie Guben liczy 20,05 tys. mieszkańców.

Gospodarka

Miasto miało "od zawsze" handlowy charakter, ze względu na swoje dogodne położenie – pogranicze słowiańsko-germańskie, ważne szlaki handlowe z północy na południe z Pomorza Zachodniego do Czech (wzdłuż Odry i Nysy Łużyckiej) oraz z zachodu na wschód z Łużyc do Wielkopolski. Handlowano wołami i zbożem z kupcami szkockimi, węgierskimi i polskimi. Ponadto uprawiano tu winorośl i wytwarzano wino, z którego swego czasu miasto słynęło. Zajmowano się również żeglugą na Nysie i Odrze.

W XIX w. założono na lewobrzeżnych, zachodnich przedmieściach Guben pierwszą na Łużycach mechaniczną przędzalnię wełny. Od tego czasu miasto staje się znanym ośrodkiem włókienniczym.

Współpraca międzynarodowa

• Gubin, Polska
• Laatzen, Dolna Saksonia
• Velbert, Nadrenia Północna-Westfalia

Komunikacja

W mieście znajduje się stacja kolejowa. Od roku 1904 w Guben natomiast kursowały tramwaje.

Zobacz też

• Gubin

Przypisy

Rejencja poczdamska