Henryk Halkowski (hebr. Cwi Hersz; ur. 27 grudnia 1951 w Krakowie, zm. 1 stycznia 2009 w Krakowie) – polski historyk, dziennikarz, publicysta i tłumacz żydowskiego pochodzenia, znawca chasydyzmu i historii krakowskiego Kazimierza^[1].

Biografia

Urodził się w Krakowie w rodzinie żydowskiej, jako syn Stanisława Halkowskiego Hauchamana (zm. 1977) i Salomei z domu Engelberg (zm. 1993). Jego ojciec pochodził z Łodzi, a matka z Wiednia. Imię Henryk otrzymał na cześć swoich dwóch dziadków: Icchaka Hersza Hauchamana i Hersza Berucha Engelberga^[2]. Z wykształcenia był architektem, ale studiował także filozofię^[1]. Był sekretarzem oddziału krakowskiego Towarzystwa Społeczno-Kulturalnego Żydów w Polsce, aktywnym członkiem Gminy Wyznaniowej Żydowskiej w Krakowie^[3], propagatorem idei Instytutu Aszkenazyjskiego^[4] oraz współzałożycielem wydawnictwa Austeria. Przez wiele lat pracował jako przewodnik. Publikował m.in. w Midraszu.

Według Ewy Gordon, był tak przywiązany do swego rodzinnego miasta, że zrezygnował z wyjazdu na stypendium do Nowego Jorku, a wyjechawszy, celem stałego osiedlenia się, do Izraela, już po roku wrócił, gdyż nie wyobrażał sobie życia bez Krakowa^[5].

Zmarł na zawał serca. Został pochowany 5 stycznia na nowym cmentarzu żydowskim przy ulicy Miodowej w Krakowie^[6].

Publikacje

• 2009: Żydowski Kraków legendy i ludzie
• 2005: Żydzi w Krakowie. 700 lat historii (wraz z Michałem Rożkiem)
• 2003: Żydowskie życie
• 2000: Potęga obyczaju
• 1999: Opowieści rabina Nachmana z Bracławia
• 1998: Legendy z Żydowskiego Miasta na Kazimierzu pod Krakowem

Tłumaczenia

Henryk Halkowski był pierwszym w Polsce systematycznym znawcą myśli Abrahama Joshui Heschela^[2]. Przetłumaczył z języka angielskiego dwie jego książki:

• 1996: Pańska jest ziemia. Wewnętrzny świat Żyda w Europie Wschodniej
• 1994: Szabat i jego znaczenie dla współczesnego człowieka

Bibliografia

• Jacek Balcewicz "Strażnik tradycji Kazimierza" [w] miesięczniku "Kraków" nr 1 (51) styczeń 2009

Przypisy