Heterodontyzm, uzębienie heterodontyczne – rodzaj uzębienia spotykany u ssaków. Charakteryzuje się zróżnicowaniem kształtów i wielkości zębów w zależności od ich przeznaczenia. W przypadku typowego uzębienia heterodontycznego wyróżnia się cztery podstawowe typy funkcjonalne zębów:

• zęby sieczne, czyli siekacze – są najbardziej wysunięte do przodu
• kły służące do chwytania pokarmu i rozrywania go na mniejsze kawałki
• zęby boczne, zwane również policzkowymi wykorzystywane do miażdżenia i rozcierania pokarmu do których zaliczane są:
  • przedtrzonowce
  • trzonowce

Poszczególne gatunki o uzębieniu heterodontycznym mają ustaloną liczbę zębów. Opis rozmieszczenia zębów danego gatunku określa wzór zębowy (formuła zębowa).

Zobacz też

• uzębienie ssaków

Bibliografia

1. Kowalski Kazimierz: Ssaki, zarys teriologii. Warszawa: PWN, 1971.