Horten Ho 229

Skocz do: nawigacji, szukaj

Horten Ho 229 (znany także pod oznaczeniem Horten Ho IX i Gotha Go 229) – stalowo-drewniany szturmowy/bombowy samolot niemiecki typu latające skrzydło wyprodukowany w styczniu 1945 przez Gothaer Waggonfabrik AG, zaprojektowany przez braci Horten na podstawie ich wcześniejszego prototypu z późnych lat 30. XX wieku.

Rys historyczny

Samolot ten stworzono dla Luftwaffe w końcowym okresie II wojny światowej. Wyposażony był w dwa silniki odrzutowe. Samolot zdołano wyprodukować i oblatać wstępnie dopiero w styczniu 1945. Wyposażony w dwa działka 30 mm, mógł być używany jako samolot myśliwski, ponieważ jego osiągi teoretycznie przewyższały wszystkie samoloty alianckie. Jednak był to raczej pierwszy projekt Göringa z cyklu tzw. 3x1000: samolot szturmowy, bombowy o zasięgu ponad 1000 km, prędkości do 1000 km/h i nośności do 1000 kg uzbrojenia w postaci bomb lub rakiet[2].

Był pierwszym odrzutowym samolotem o konstrukcji latającego skrzydła na świecie. Przeprowadzona w firmie Northrop Grumman w latach 2008–2009 rekonstrukcja oraz testy elektromagnetyczne na tajnym poligonie fabrycznym Northrop wykazały, że samolot Ho 299 w 1945 byłby wykrywalny, przez angielską stację radarową wczesnego wykrywania Chain Home, w odległości równej 80% odległości wykrywania myśliwca Bf-110, czyli w odległości 130 km zamiast 160 km. Z uwagi na różnice w rozpiętości obu dolnopłatów, Ho 229 wykazał się tymże 40-procentową powierzchnią skutecznego odbicia w porównaniu z typowym myśliwcem II wojny światowej, stanowiąc pierwszy statek powietrzny wykonany w technologii stealth. Rekonstrukcje i ich wyniki przedstawiono latem 2009 r. w filmie dokumentalnym produkcji National Geographic[2].

Podczas końcowych walk w Niemczech w 1945, wywiad amerykański przechwycił dwa spokrewnione egzemplarze (Ho 229 V3 w trakcie montowania oraz starszy model – bezsilnikowy szybowiec Horten Ho IX V1). 3 Armia George'a Pattona zniszczyła 5 innych niekompletnych egzemplarzy, aby konstrukcje te nie wpadły w ręce Armii Czerwonej i przez to nie zostały przechwycone i wykorzystane przez inżynierów lotnictwa ZSRRpotrzebne źródło.

Ocalałe statki powietrzne przewieziono do USA, gdzie wraz z rekonstrukcją z 2008 znajdują się w muzeum lotnictwa Planes of Fame w Chino w Kalifornii (szybowiec) oraz w składowni rekonstrukcyjnej National Air and Space Museum, części Smithsonian Institution (Paul E. Garber Restoration Facility ulokowanej w Suitland w stanie Maryland)[2].

Dane techniczne

  • Typ: jednomiejscowy samolot wielozadaniowy
  • Osiągi:
    • prędkość maksymalna: 977 km/h (na pułapie 12 000m);
    • 795 km/h na poziomie morza
    • pułap praktyczny: 16 000 m
    • zasięg: 1930 km
  • Masa:
    • własna: 4800 kg
    • startowa: 7515 kg
    • maksymalna: 8500 kg
  • Wymiary:
    • rozpiętość skrzydeł: 16,8 m
    • długość: 7,5 m
    • wysokość: 2,80 m
  • Uzbrojenie:[1]
    • 2 działka Mk 108 kaliber 30 mm
    • dodatkowe: 2 × 500 kg bomb
    • lub 24 rakiet niesterowanych R4/M.
  • Napęd:
    • 2 silniki odrzutowe Junkers Jumo 109–004 o ciągu 8,9 kN
  • Lata służby:
    • brak, testy w latach 1944–1945

Galeria

Zobacz też

Bibliografia

Przypisy

  1. ↑ 1,0 1,1 Gotha Go 299 – Glasgledius (ang.). Glasglow.com. [dostęp 2009-09-12].
  2. ↑ 2,0 2,1 2,2 "Hitler's Stealth Fighter Re-created.", National Geographic, 25 czerwca 2009, Waszyngton, D.C.

Linki zewnętrzne