Józef Mikułowski-Pomorski

Skocz do: nawigacji, szukaj
Józef Mikułowski-Pomorski
Popiersie w Pałacu Ursynowskim

Józef Mikułowski-Pomorski (ur. 1 lipca 1868, zm. 4 maja 1935) – polski profesor chemii rolnej, polityk. Syn Władysława i Julii z Horochów.

Ukończył Szkołę Realną w Warszawie. Studia na wydziale rolniczym Politechniki w Rydze, w latach 1885-1889 zakończył uzyskaniem dyplomu z wyróżnieniem. Podczas studiów został przyjęty do korporacji akademickiej Arkonia. Od 1893 roku zajmował stanowisko asystenta w Krajowej Galicyjskiej Wyższej Szkole Rolniczej. Zorganizował tam chemiczno-rolniczą stację badawczą i doświadczalną. Od 1900 roku pracował jako profesor Akademii Rolniczej w Dublanach. W latach 1906-1911 był jej dyrektorem. W 1911 r. przeszedł do pracy w Warszawie. W latach 1918-1920 oraz 1928-1929 był rektorem SGGW. 24 kwietnia 1929 Uniwersytet Poznański przyznał mu tytuł doktora honoris causa.

Zaangażował się w życie polityczne powstałego w 1916 na mocy Aktu 5 listopada Królestwa Polskiego. Był wicemarszałkiem w Tymczasowej Radzie Stanu (1916-1917). Był członkiem Komisji Przejściowej Tymczasowej Rady Stanu. W rządzie Jana Kucharzewskiego (1917-1918) pełnił funkcję wicepremiera i ministra rolnictwa. Rada Regencyjna powołała go do Rady Stanu w której został wybrany na wicemarszałka. W latach 1922-1923 i 1926 był ministrem wyznań religijnych i oświecenia publicznego.

Zmarł 4 maja 1935 i został pochowany na warszawskich Powązkach.

Linki zewnętrzne