Jan II Kastylijski (hiszp. Juan II) (ur. 6 marca 1405, zm. 20 czerwca 1454), król Kastylii i Leonu w latach 1406 - 1454.

Był synem Henryka III Kastylijskiego oraz królowej Katarzyny Lancaster, córki Jana z Gandawy. Jan objął tron po swoim ojcu dnia 25 grudnia 1406 - miał wtedy równo rok i 10 miesięcy. Panowanie Jana trwało 49 lat, a był jednym z najgorszych królów kastylijskich. Był chorowity i całkowicie zależał od ludzi, którzy się nim zajmowali. Jedyną pasją Jana II były rozrywki polegające na polowaniu i turniejach. Prawdziwą władzę sprawował jego faworyt Álvaro de Luna. Dopiero druga żona Jana, Izabela Portugalska, zdołała ukrócić jego rządy. Za jego panowania bito złote monety doble (dublony). Jan zmarł w pałacu królewskim w Valladolid.

Potomstwo

Jan miał z pierwszą żoną - Marią Aragońską (1396-1445), córką króla Ferdynanda I, czworo dzieci:

• Catalinę (1422-1424),
• Leonorę (1423-1425),
• Henryka IV Bezsilnego (1425-1474),
• Maríę (1428-1429).

Z drugą żoną miał natomiast dwoje dzieci:

• Izabelę (1451-1504), późniejszą królową Izabelę I Katolicką
• Alfonsa, księcia Asturii (1453-1468).

Bibliografia

• Tekst pochodzi z 1911 Encyclopedia Britannica.