Jan Leończuk (ur. 24 czerwca 1950 w Łubnikach), polski poeta, prozaik, eseista, tłumacz.

Absolwent filologii polskiej Uniwersytetu Warszawskiego. Debiutował w Kontrastach 1970 r. Jego utwory drukowały m.in. w Poezja, Literatura, Tygodnik Kulturalny. Laureat nagrody im. Pietrzaka w 1991 roku. Dwukrotny laureat Nagrody Literackiej im. Wiesława Kazaneckiego w 1991 i 1996 roku. Jego utwory przetłumaczono na angielski, francuski, arabski i białoruski. W jego tłumaczeniu ukazały się wiersze m.in. Nadziei Artymowicz, J. Geniusza, Hatifa al-Janabiego.

Twórczość

Poezja

• Rachunek (1973)
• Żalnik (1979)
• Duszna noc (1980)
• Sen odarty (1981)
• W drodze do damaszku (1986)
• Za horyzontem (1986)
• Żertwa (1987)
• Pieśni z karnawału (1991)
• Zawołaj raz jeszcze ciemnym wierszem (1991)
• Wiersze wybrane (1996)
• W drodze do domu (1996)
• Dotykanie ziemi (1997)
• Coraz bliżej snu (1998)
• Jeszcze jedno śnienie (1999)
• Wiersze (2000)
• Zapomniałem was drzewa moje (2000)

Proza

• Dwa opowiadania (1987)
• Zapiśnik (1996)
• Zapiski sołtysa (1997)
• Zapiśnik drugi (2003)

Inne

• Zapiśnik trzeci (2005)