Jan Siestrzyński (ur. 24 czerwca 1788 w Szczebrzeszynie, zm. 4 maja 1824 w Końskich) – polski lekarz, litograf i pedagog.

Studia medyczne ukończył w 1813 w Wiedniu, gdzie następnie pracował w jednym ze szpitali. Do Warszawy wrócił w 1817. Był nauczycielem w instytucie głuchoniemych do roku 1821. Od 1822 pracował jako lekarz wojskowy.

Siestrzyński uczył się litografii w Monachium; w 1818, wraz z Aleksandrem Chodkiewiczem, po raz pierwszy w kraju zastosował tę technikę druku. Utworzył w Warszawie pierwszy w Polsce warsztat litograficzny. Opublikował pracę pt. O litografii (Wyd. J. Muszkowski, 1929), pozostawił w rękopisie (z 1928) Teorja i mechanizm mowy.

Bibliografia

• Słownik polskich pionierów techniki. Bolesław Orłowski [red.]. Wyd. I. Katowice: Wydawnictwo "Śląsk", 1984. ISBN 83-216-0339-4. 
• Uzupełnienie do Wielkiej ilustrowanej encyklopedii powszechnej Wydawnictwa "Gutenberga". [T. 22 (uzupełniający), N - Ż].. Warszawa: "Gutenberg-Print", 1996, s. 44. ISBN 83-86381-34-5. 

Zobacz też

• Małkowska Monika: Widokówki ręcznie wykonywane. Rzeczpospolita, Księga Kresów Wschodnich 24.06.2010, 21, 15. [1] [dostęp 07.07.2010]