Jerzy Bandrowski

Skocz do: nawigacji, szukaj

Jerzy Bandrowski, (ur. 22 stycznia 1883 w Rzeszowie, zm. 21 sierpnia 1940 w Krakowie) – polski pisarz, dziennikarz, tłumacz z angielskiego.

Studiował na Uniwersytecie Jagiellońskim i na uniwersytecie w Pradze. W latach 1915 – 1919 przebywał w Rosji. Był wiceprezesem Polskiego Komitetu Wojennego, który zorganizował Dywizję Syberyjską walczącą przeciw bolszewikom. Po powrocie do Polski mieszkał we Lwowie. Następnie przeniósł się do Poznania, a stamtąd do wsi Otorowo koło Szamotuł. W czasie II Wojny Światowej wysiedlili go Niemcy. Wówczas zamieszkał w Krakowie.

W zbeletryzowanym pamiętniku Przez jasne wrota zawarł swe wspomnienia z pobytu w Rosji. Do wspomnień z tego okresu wrócił również w powieściach: Pielgrzymi, Krwawa chmura, Czerwona rakieta i Wściekłe psy.

Pisał powieści obyczajowe a także powieści sensacyjne oraz książki dla dzieci. Był bratem Juliusza Kadena-Bandrowskiego.

Wybrane publikacje

  • Romans Marty (1909) powieść
  • Bajki ucieszne (1910) poezje
  • Osaczona (1910)nowela
  • Biały lew (1917)
  • W płomieniach (1918)
  • Przez jasne wrota (1920)
  • Syn Dniepru (1920) powieść
  • Pielgrzymi (1920) powieść
  • Krwawa chmura (1920) powieść
  • Czerwona rakieta(1921) powieść
  • Siła serca (1922)
  • Błękitne romanetto
  • Niezwalczone sztandary (1921) powieść
  • Wściekłe psy (1922) powieść
  • Lintang. Powieść, Lwów – Poznań 1922, Nakładem Wydawnictwa Polskiego, Drukarnia Spółki Zjednoczenia Młodzieży w Poznaniu, ss. 252.
  • Wieś czternastej mili
  • Zolojka (1928)
  • Sosenka z wydm. Opowieści morskie(1930)
  • Nowele chińskie (1931)
  • Pałac połamanych lalek (1935)

Przekłady