Jerzy Sosnowski (ur. 14 maja 1962 w Warszawie) – polski pisarz, publicysta, felietonista, dziennikarz telewizyjny i radiowy.

Życiorys

Studiował polonistykę na Uniwersytecie Warszawskim, po czym był tam doktorantem. Jest historykiem literatury specjalizującym się w okresie Młodej Polski a także krytykiem literackim.

Nauczał języka polskiego w niepublicznym Autorskim Liceum Ogólnokształcącym Nr 42 w Warszawie. Był wykładowcą w Kolegium Nauczycielskim w Suwałkach i w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej. Brał udział w opracowaniu jednego z programów nauczania języka polskiego w szkołach średnich. Pracował jako specjalista ds. kultury mowy przy Związku Artystów Scen Polskich.

Publikował w "Gazecie Wyborczej". Od marca 2005 jest stałym felietonistą miesięcznika "Więź".

W latach 90. pracował w TVP na stanowisku szefa publicystyki kulturalnej TVP1^[1]. Był jedym z dziennikarzy tworzących magazyn kulturalny Pegaz. Był także kierownikiem działu programów humanistycznych w Telewizji Edukacyjnej TVP.

W 2000 rozpoczął pracę w Polskim Radiu: najpierw w Dwójce, potem w Trójce, gdzie od lutego 2001 (z przerwą między 30 września 2007 a 2 kwietnia 2009) jest jednym z prowadzących audycję publicystyczną Klub Trójki^[2][3]. W Trójce prowadził również Literackie Biuro Śledcze^[4], a od 4 września 2009 także Trójkowy Znak Jakości^[5]. Jako szef związków zawodowych uczestniczył w proteście przeciwko zatrudnieniu Karnowskiego^[6]. Decyzją dyrektora Trójki, Jacka Sobali, 22 lutego 2010 (do odwołania) Jerzy Sosnowski został odsunięty od anteny z powodu wypowiedzi dla prasy o konflikcie w stacji, w których miał on naruszyć interes spółki Polskie Radio SA^[7]. 10 i 11 kwietnia 2010, w weekend katastrofy polskiego Tu-154 w Smoleńsku, poprowadził dwie audycje specjalne poświęcone temu wydarzeniu^[8][9], zaś 13 kwietnia 2010 ponownie poprowadził Klub Trójki^[10][9].

W 2006 rozpoczął współpracę ze stacją TVP Kultura, rezygnując z niej po kilku tygodniach (w październiku), by powrócić z końcem sierpnia 2007^[1][2][11].

Nagrody i wyróżnienia

• 2001 – Nagroda Fundacji im. Kościelskich (za Wielościan)
• 2003 – nagroda Poznańskiego Przeglądu Nowości Wydawniczych "Książka Jesieni 2003" (dla Prądu zatokowego)
• 2004 – nominacja do Paszportu Polityki w kategorii "Literatura" (za Prąd zatokowy)^[12]
• 2006 – Złoty Grot (nagroda Stowarzyszenia Sztuka Edukacja Promocja) dla twórcy, którego działalność i dokonania inspirują do aktywności młodych humanistów oraz za przekraczanie granic między literaturą, krytyką, działalnością społeczną i popularyzatorską i za pozostawanie sobą we wszystkich tych krainach^[13]
• 2009 – nominacja do tytułu Mistrza Mowy Polskiej (IX edycja konkursu)

Twórczość i publikacje

Proza

• Apokryf Agłai – powieść (W.A.B., Warszawa 2001, ISBN 83-88221-47-7)
• Wielościan – zbiór opowiadań (W.A.B., Warszawa 2001, ISBN 83-88221-49-3)
• Linia Nocna. Singles Collection – zbiór opowiadań (W.A.B., Warszawa 2002, ISBN 83-88221-88-4)
• Prąd zatokowy – powieść (W.A.B., Warszawa 2003, ISBN 83-89291-43-6)
• Tak to ten – powieść (Wydawnictwo Literackie, Kraków 2006, ISBN 83-08-03910-3)
• Instalacja Idziego – powieść (Wydawnictwo Literackie, Kraków 2009, ISBN 978-83-08-04391-2)

Inne książki

• Śmierć czarownicy! Szkice o literaturze i wątpieniu – eseje historyczno-literackie (Wydawnictwo Naukowe Semper, Warszawa 1993, ISBN 83-900523-9-3)
• Chwilowe zawieszenie broni. O twórczości tzw. pokolenia "Brulionu" (1986-1996) – krytyka literacka, napisane wspólnie z Jarosławem Klejnockim (Wydawnictwo Sic!, Warszawa 1996, ISBN 83-86056-32-0)
• Ach – eseje (Wydawnictwo Literackie, Kraków 2005, ISBN 83-08-03707-0)
• Czekanie cudu – eseje o literaturze i filmie (Wydawnictwo Naukowe Semper, Warszawa 2009, ISBN 978-83-7507-042-2)

Przypisy

Bibliografia

• Strona o autorze (pol.). Strona domowa Jerzego Sosnowskiego. [dostęp 2009-11-12].
• Jerzy Sosnowski w serwisie Culture.pl (pol.)
• Jerzy Sosnowski: Ludzie Trójki: Jerzy Sosnowski (pol.). PR3. [dostęp 2009-11-12].