Katakana (jap. かたかな, カタカナ, 片仮名, Katakana^?) – jeden z dwóch japońskich systemów pisma sylabicznego kana. Drugim z nich jest hiragana. Każdemu znakowi katakana odpowiada znak hiragana.

Katakana jest używana głównie do zapisywania:

• nazw własnych pochodzenia obcego;
• słownictwa zapożyczonego z języków zachodnich (gairaigo);
• wyrazów dźwiękonaśladowczych (np. ヒー (hii) oznaczające westchnięcie);
• nazw zoologicznych i botanicznych;
• podkreśleń, nacisków (w języku polskim używamy czcionki pochyłej, spacjowania albo wytłuszczenia).

Tabela znaków katakany:

Znaki

Poniżej znajduje się tabela znaków katakana (wymagane japońskie czcionki) oraz ich odczytanie w transkrypcji Hepburna, znaki zaznaczone na czerwono nie są obecnie używane. Zobacz uwagi co do wymowy w artykule głównym kana.

Pochodzenie

Katakana została stworzona z elementów chińskich znaków w celu zapisu ich japońskiej wymowy. Na przykład znak カ pochodzi z lewej części znaku 加 (ka). Odczytanie wymowy znaku nie ma nic wspólnego z odczytaniem jego znaczenia. Rysunek obok przedstawia znaki katakana i odpowiadające im znaki kanji.

Zobacz też

• Pismo japońskie

Spółgłoskowe Alfabetyczno-sylabiczne Sylabiczne Logograficzne Pseudoalfabety Alfabety fonetyczne