Kiyomori Taira (jap. 平清盛, Taira-no Kiyomori^?, ur. 1118, zm. 21 marca 1181^[1]) – japoński polityk i wojskowy okresu Heian.

Dzięki pozycji swojego ojca Tadamoriego (jap. 平忠盛, Taira-no Tadamori^?), cesarskiego faworyta, od najmłodszych lat miał dostęp do kręgów dworskich. Po śmierci ojca w 1153 roku został głową rodu Taira^[1].

W 1156 roku, podczas rebelii Hōgen, opowiedział się po stronie zwycięskiego cesarza Go-Shirakawy, poparł władcę także trzy lata później podczas rebelii Heiji. Poparcie dla cesarza zaowocowało błyskotliwą karierą Kiyomoriego i dzięki systematycznym awansom w hierarchii dworskiej został w 1167 roku kanclerzem (jap. 太政大臣, daijō-daijin^?). Był pierwszą osobą na tak wysokim stanowisku, która nie wywodziła się z arystokracji.

W 1168 roku przyjął święcenia mnisie. W trzy lata później sprowadził na dwór swoją córę Tokuko (jap. 平徳子, Taira-no Tokuko^?), która została żoną cesarza Takakury; owocem tego związku był cesarz Antoku. Wykorzystując wysoką pozycję na dworze i rodzinne powiązania z władcą, Kiyomori sprawował faktycznie dyktatorską władzę nad państwem; dysponował znaczną ilością shōenów, a liczne gubernatorstwa i urzędy rozdzielał między swoich krewnych, powinowatych i przyjaciół.

Przypisy

Bibliografia

• Encyklopedia historyczna świata. T. III. Kraków: Agencja Publicystyczno-Wydawnicza Opres, 2000. ISBN 83-85909-61-3.