Korynt (nowogr.: Κόρινθος, Korinthos; łac.: Corinthus), miasto portowe w środkowej Grecji, na półwyspie Peloponez, na Przesmyku Korynckim, stolica nomosu Koryntia i demosu Korynt. Liczba mieszkańców: 36 555 (2001). Ponadto, od strony północnej Korynt graniczy z dużym kurortem Loutraki, liczącym ok. 16.520 tys. stałych mieszkańców ^[1] , przygotowanym na przjęcie kilkakrotnie większej liczby odwiedzających i stanowiącym zaplecze rekreacyjne także dla samego Koryntu ^[2]. Współczesny Korynt oddalony jest o kilka kilometrów od starożytnych ruin miasta - znajdują się one we wsi Stary Korynt, u stóp góry - twierdzy.

Na terenie odkrywek archeologicznych leżą m.in. pozostałości doryckiej świątyni Apollina, wzniesionej ok. 540 r. p.n.e.^[3]. Nad ruinami stromo, wysoko wznosi się niedostępnie ufortyfikowany Akrokorynt (gr. Akrokorinthos), na którym istniała w starożytności słynna na cały świat grecki świątynia Afrodyty, znana jako miejsce sakralnej prostytucji. Świątynia nie przetrwała do naszych czasów - na Akrokoryncie znajdują się na ogół dobrze zachowane obwarowania późniejszej, średniowiecznej twierdzy.

Historia

Najstarsze ślady osadnictwa pochodzą z V tysiąclecia p.n.e. W starożytności Korynt był ważną grecką polis dorycką.

Około roku 600 p.n.e. zaczął się okres największego rozkwitu pod rządami Kypselosa i Periandra. Miasto było wówczas wielkim regionalnym ośrodkiem handlu i produkcji przedmiotów z brązu oraz ceramiki.

W roku 146 p.n.e. Korynt został zburzony przez Rzymian. Odbudowany przez Cezara i Augusta w 46 p.n.e. Stał się stolicą rzymskiej kolonii (Colonia laus Iulia Corinthiensis), a potem prowincji Achai. W 1205 roku zdobyty przez Krzyżowców. Później Korynt znajdował się w rękach Wenecjan i Turków osmańskich. W latach 521 i 1858 zniszczony przez trzęsienia ziemi. W latach 1881-1893 w poprzek Przesmyku Korynckiego przekopano Kanał Koryncki.

Św. Paweł z Tarsu

Św. Paweł podczas swych podróży misyjnych do Grecji i Azji Mniejszej, w Koryncie był dwukrotnie:

• 50-52 r. - Druga podróż misyjna - nauczał tu przez półtora roku i założył gminę chrześcijańską.
• 53-58 r. - Trzecia podróż misyjna

Znane są jego: 1. List do Koryntian (ok. 56/57, Efez) oraz 2. List do Koryntian (koniec 57, Macedonia).

Przypisy

Bibliografia

• J.Bonarek, T.Czekalski, S.Sprawski, S.Turlej, Historia Grecji, Wydawnictwo Literackie, Kraków 2005, ISBN 83-08-03816-6
• Kronika Chrześcijaństwa, praca zbiorowa, Świat Książki, Warszawa 1998, ISBN 83-7227-066-X

Zobacz też

• Bakchiadzi
• Wojna koryncka
• Związek Koryncki
• Przesmyk Koryncki