Królestwo Wielkiej Brytanii

Skocz do: nawigacji, szukaj
Ten artykuł dotyczy państwa historycznego. Zobacz też: Wielka Brytania — współczesne państwo, oraz Wielka Brytania — wyspa.
Dewiza: (fr.) Dieu et mon droit
(Bóg i moje prawo) Hymn: God Save the King
(Boże chroń króla) Język urzędowy angielski Język używany angielski, gaelicki szkocki Stolica Londyn Ustrój polityczny monarchia konstytucyjna Ostatnia głowa państwa Król Wielkiej Brytanii (ostatni) Jerzy III Hanowerski Ostatni szef rządu premier Wielkiej Brytanii (ostatni) William Pitt Młodszy Powierzchnia
 • całkowita b/d. na świecie
230 977 km² Liczba ludności (1801)
 • całkowita 
 • gęstość zaludnienia
 • narodowości b/d. na świecie
10 942 646
47,4 osób/km²
Szkoci, Anglicy Jednostka monetarna funt szterling (GBP) Data powstania 1 maja 1707 Data likwidacji 31 grudnia 1800 Religia dominująca Anglikanizm

Królestwo Wielkiej Brytanii (ang. Kingdom of Great Britain), znane także jako Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii (United Kingdom of Great Britain) było państwem położonym w Europie Zachodniej. Istniało w latach 1707–1800. Powstało na mocy Aktu Unii w wyniku połączenia Królestwa Anglii i Królestwa Szkocji w jedno państwo obejmujące całość wyspy Wielkiej Brytanii. Połączenie Anglii i Szkocji było dopełnieniem istniejącej już od 1603 roku unii personalnej, gdy Jakub VI Szkocki został koronowany jako Jakub I Stuart na króla Anglii.

Następcą Królestwa Wielkiej Brytanii zostało Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii, utworzone mocą kolejnego Aktu Unii w 1801 roku po stłumieniu rewolty w Irlandii w 1798.

Zobacz też