Lech Sternal (ur. 17 marca 1919 w Grodzisku Wielkopolskim, zm. 26 września 2009 w Poznaniu) – architekt poznański.

Studia w Szkole Inżynierskiej (obecna Politechnika Poznańska) ukończył w 1949. 1947-1948 pracował jako asystent w pracowni Stanisława Pogórskiego przy Poznańskiej Dyrekcji Odbudowy, od 1952 – w Miastoprojekcie-Poznań. 1963-1980 kierował Pracownią Szkolnictwa Wyższego wewnątrz Miastoprojektu, którą współtworzyli z nim Witold Milewski i Zygmunt Skupniewicz. 1964 uzyskał dyplom Wydziału Architektury Politechniki Wrocławskiej.

Najważniejsze projekty w Poznaniu

• z Witoldem Milewskim i Stanisławem Sternalem:
  • Dom Studencki Eskulap, ul. Przybyszewskiego, 1960-1973
  • budynki Wydziału Mechanicznego i Wydziału Elektrycznego Politechniki Poznańskiej na Piotrowie, 1965-1979
  • kampus Akademii Rolniczej na Sołaczu, al. Wojska Polskiego, 1970-1978
  • Biblioteka Główna i budynek dydaktyczny Akademii Ekonomicznej (obecnie Uniwersytetu Ekonomicznego), tzw. Collegium Altum, ul. Powstańców Wielkopolskich 1973-1993
  • Dom Weterana na Szelągu, 1965-1972
  • Ośrodek Uniwersytecki w Poznaniu, na Marcelinie – niezrealizowany, 1979
• z Jerzym Liśniewiczem:
  • Collegium Novum, d. Collegium Philosophicum, UAM, ul. Kościuszki, 1966-1970
• z Zygmuntem Skupniewiczem:
  • Szkoła Aspirantów Straży Pożarnej - część obiektu, około 1975

Laureat medalu wojewody wielkopolskiego Ad Perpetuam Rei Memoriam (2004) oraz Nagrody Honorowej Oddziału Poznańskiego SARP (2004).

Bibliografia

1. Włodzimierz Łęcki, Piotr Maluśkiewicz, Poznań od A do Z, wyd. KAW, Poznań, 1986, ISBN 83-03-01260-6
2. Praca zbiorowa, Atlas architektury Poznania, Wydawnictwo Miejskie, Poznań, 2008, ISBN 978-83-7503-058-7
3. Marcin Libicki, Poznań – przewodnik, Wydawnictwo Gazeta Handlowa, Poznań, 1997, ISBN 83-902028-4-0