Lionel Jospin (wym. [ljɔnɛl ʒɔspɛ̃]; ur. 12 lipca 1937 w Meudon) – francuski polityk socjalistyczny, premier Francji w latach 1997–2002, kandydat Partii Socjalistycznej na prezydenta Francji w 1995 i 2002 roku.

Życiorys

Jest absolwentem École nationale d'administration, w latach 1965–1970 pracował w ministerstwie spraw zagranicznych. W 1971 r. wstąpił do partii socjalistycznej i został jej przywódcą w 1981 r., gdy François Mitterrand został prezydentem Francji i wyznaczył nowego lidera partii. W latach 1988–1992 był ministrem edukacji. W latach 1970–1988 wykładał także ekonomię w koledżu.

Członek francuskiego Zgromadzenia Narodowego, w latach 1978–1986 jako deputowany z Paryża, potem departamentu Haute-Garonne (1986–1988). W 1995 r. startował w wyborach prezydenckich, minimalnie przegrywając z Jacques'em Chirakiem. Gdy Chirac rozpisał przedwczesne wybory parlamentarne w 1997 r., wygrał je w koalicji z Zielonymi, komunistami i innymi ugrupowaniami lewej strony sceny politycznej, zostając premierem kraju.

Pomimo opinii twardego socjalisty i przedwyborczych obietnic złagodzenia konserwatywnych reform gospodarczych przystąpił do częściowej prywatyzacji własności państwowej, obniżył stawkę VAT oraz podatki od dochodu i zysku. Jego rząd wprowadził jednak 35-godzinny tydzień pracy i zapewnił dodatkowe ubezpieczenie zdrowotne dla najbiedniejszych. Na scenie europejskiej wspierał wprowadzenie euro i sprzeciwiał się centralizacji władzy w Unii Europejskiej.

Jospin od początku promował udział kobiet w polityce i przeforsował zapis o partnerstwie cywilnym dwóch osób, niezależnie od płci (był jednak przeciwny małżeństwom homoseksualnym). W trakcie jego kadencji bezrobocie we Francji spadło o 900 tys. osób, głównie dzięki korzystnej koniunkturze gospodarczej.

Skrajna lewica krytykowała Jospina za liberalne reformy ekonomiczne, chociaż były odległe od oczekiwań ugrupowań prawicowych i środowisk biznesowych.

Ponownie startował w kampanii prezydenckiej w 2002 r., zajmując trzecie miejsce za Chirakiem i reprezentantem skrajnej prawicy, liderem Frontu Narodowego Jean-Marie Le Penem i nie przechodząc tym samym do drugiej tury wyborów. W kwietniu 2002 r. zrezygnował z czynnego uprawiania polityki.

Odznaczony m.in. Legią Honorową II klasy i Krzyżem Wielkim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej (2000)^[1].

Przypisy

Linki zewnętrzne

• Oficjalna witryna internetowa