Lockheed F-80 Shooting Star
Lockheed F-80 Shooting Star (do 1948 roku - Lockheed P-80 Shooting Star) – amerykański samolot myśliwski, pierwszy odrzutowiec użyty operacyjnie przez USAAF (pierwszym odrzutowym myśliwcem USAAF był samolot P-59A Airacomet).
Prace projektowe nad nowym samolotem rozpoczęły się w 1943, napęd samolotu stanowił angielski silnik turboodrzutowy De Havilland Goblin. Pierwszy lot XP-80 odbył się 8 stycznia 1944. W trakcie testowania nowego samolotu doszło do wielu wypadków – 20 października 1944 w tragicznej katastrofie drugiego prototypu zginął główny pilot Lockheeda Milo Burcham.
Shooting Star wszedł do służby na początku 1945 i 45 egzemplarzy zostało dostarczonych do dywizjonów przed zakończeniem wojny, z czego 4 egzemplarze dotarły do Europy – dwa do Włoch i dwa do Anglii. Niemniej, kiedy w wypadku spowodowanym pożarem silnika zginął pilot testowy major Fred Borsodi, zakazano dalszych lotów P-80 i nie zostały one użyte bojowo do końca wojny.
Po wojnie zmniejszono oryginalne zamówienie z 5000 na 2000 samolotów, do końca 1950 zbudowano łącznie 1715 sztuk P-80 w trzech wersjach P-80A, B i C. Zmodyfikowany P-80B nazwany XP-80R ustanowił 19 czerwca 1947 rekord prędkości osiągając 1003,9 km/h. Produkcję ostatecznej wersji P-80C rozpoczęto w 1948 i w czerwcu tego roku samolot otrzymał nowe oznaczenie F-80C.
F-80 wzięły udział w wojnie koreańskiej, gdzie doszło do pierwszej powietrznej walki między samolotami odrzutowymi z udziałem F-80 i MiG-a-15, która zakończyła się zwycięstwem pilota chińskiego było to 8 listopada 1950 r. Radzieckie MiG-i były jednak konstrukcją znacznie lepszą i już w trakcie wojny F-80 były wymieniane na nowsze F-86 Sabre. Po wycofaniu z roli samolotu myśliwskiego, F-80 były jeszcze przez pewien czas używane jako samoloty szturmowe.
Istniała także dwumiejscowa wersja treningowa tego samolotu Lockheed T-33, znana popularnie jako T-bird. Produkcja tego modelu zakończyła się dopiero w 1959 i był on także produkowany na licencji w Japonii i Kanadzie. Łącznie wyprodukowano ponad 7000 T-birdów i samoloty te były używane w ponad 20 krajach.
Rozwinięciem konstrukcji jest samolot Lockheed F-94 Starfire.
